ماپروتیلین

اين دارو براي بهبود بيماري افسردگي به خصوص وقتي تسكين لازم باشد، تجويز مي‌شود.

اين دارو برداشت مجدد سروتونين و نوراپي نفرین به داخل پايانه عصبي را مهار مي‌كند . در نتيجه باعث تحرك گيرنده‌هاي مي‌شود.

ماپروتيلين از طريق خوراكي به طور كامل جذب مي شود. در كبد متابوليزه شده و داراي متابوليت فعال مي‌باشد. 88% دارو به پروتئين‌هاي پلاسما متصل مي‌شود. . نيمه عمر پلاسمايي آن 58-27 ساعت مي‌باشد. زمان شروع اثر دارو 3-2 هفته پس از مصرف مي‌باشد. اين دارو از طريق صفرا و كليه دفع مي‌شود.

در صورت وجود سابقه بيماري صرع و حملات تشنجي و همچنين در انفاركتوس ميوكارد نبايد مصرف شود.

خشكي دهان ، خواب‌آلودگي، تاري ديد، اختلال در تطابق و افزايش فشار داخل چشم، يبوست، تهوع، اشكال در ادرار كردن،‌افت فشار خون وضعيتي،‌افزايش ضربان قلب، سنكوپ ، آريتمي، تعريق، بثورات جلدي، لرزش دست، كهير، اختلالات رفتاري(بخصوص در كودكان)‌، هيپومانيا، توهم(بخصوص در سالمندان)،‌افزايش اشتها، تغيير وزن، تشنج، اختلالات حركتي و ديسكینزي، تب،‌آگرانولوسيتوز، لوكوپني، ائوزينوفيلي، ترومبوسيتوپني، كاهش سديم خون و اختلال در عملكرد كبد از عوارض جانبي دارو هستند.

در صورت مصرف همزمان اين دارو با دارو‌هاي ضدآريتمي خطر بروز آريتمي افزايش مي يابد. ريفامپين غلظت پلاسمايي اين دارو را كاهش داده و موجب كاهش اثرات آن مي‌شود. درصورت مصرف همزمان با داروهاي ضد افردگي مهار كننده مونوآمينواكسيداز ، تحريك سيستم اعصاب مركزي و افزايش فشار خون رخ مي‌دهد. اين دارو اثر ضد تشنج داروهاي ضد صرع را كاهش مي‌دهد در صورت مصرف همزمان با آنتي‌هيستامين‌ها اثرات تسكين‌بخش و آنتي‌موسيكاريني‌ افزايش مي‌يابد. مصرف همزمان اين دارو با ترفنادين موجب افزايش خطر بروز آريتمي بطني مي گردد. اين دارو اثر داروهاي كاهنده فشار خون را افزايش داده اما اثر كلونيدين و گوانيتيدين را كاهش مي‌دهد. مصرف همزمان اين دارو با داروهاي ضد جنون فنوتيازيني موجب افزايش غلظت پلاسمايي اين دارو و افزايش اثرات ضد موسيكاريني مي‌گردد. اين دارو اثر شل كننده عضلاني با كلوفن را افزايش مي‌دهد. داروهاي ضد بارداري خوراكي اثر ضد افسردگي اين دارو را كاهش مي دهند. سايمتيدين غلظت پلاسمايي اين دارو را افزايش مي دهد.

درموارد زير اين دارو بايد با احتياط فراوان مصرف شود.
آسم، اختلالات خوني، الكلسيم حاد، گلوكوم با زاويه بسته، افزايش فشار داخل چشم، احتباس ادرار، و اختلالات دو قطبي و قلبي-عروقي،‌عيب كار كبد، پركاري تيروئيد، سابقه انفاركتوس،‌ ميوكارد‌و اسكيزوفرني.

1. قطع مصرف اين دارو بايد به تدريج و با نظر پزشك انجام شود.
2. مصرف اين دارو بايستي حداقل دو هفته پس از قطع داروي ضد افسردگي آنزيم آمينواكسيداز شروع شود. با اين وجود، حداقل يك هفته پس از قطع مصرف اين دارو مي‌توان مصرف ساير داروهاي ضد افسردگي را آغاز نمود.
3. دوره درمان اين دارو بايد كامل شود.
4. براي حصول اثر درماني مطلوب ،‌ممكن است 3-2 هفته زمان مورد نياز باشد.
5. در صورت فراموش كردن يك نوبت مصرف دارو،اگر رژيم درماني به صورت چند نوبت در روز باشد، به محض به يادآوردن، آن نوبت بايد مصرف شود، ولی اگر تقریباً زمان مصرف نوبت بعدي فرا رسيده باشد، از مصرف نوبت فراموش شده و دو برابر کردن مقدار مصرف بعدي باید خودداری شود. اگر رژيم درماني بصورت مصرف هنگام خواب باشد، از مصرف نوبت فراموش شده هنگام صبح باید خودداری شود. بهتر است در اين مورد، با پزشك مشورت شود.
6. از مصرف فرآورده هاي حاوي الكل و ساير داروهاي مضعف CNS با اين دارو بايد خودداري شود.
7. به دليل بروز احتمال سرگيجه و كار با ماشين آلاتي كه نياز به هوشياري دارند ، بايد احتياط نمود.
8. به دليل بروز احتمال سرگيجه هنگام برخاستن ناگهاني از حالت نشسته يا خوابيده بايد احتياط نمود.
9. اين دارو ممكن است سبب خشكي دهان شود. در صورت تداوم اين عارضه پس از 2 هفته بايد با پزشك مشورت شود.
10. در صورت نياز به هرگونه عمل جراحي يا درمان اضطراري، بايد از مصرف اين دارو بايد مطلع شود.