تریمیپرامین

اين دارو درمان بيماري افسردگي مصرف مي‌‌شود.

اين دارو از طريق مهار برداشت مجدد نوراپي‌نفرين و سروتونين توسط غشاء پايانه سلول عصبي پيش‌سيناپسي ، غلظت آنها را در سيستم اعصاب مركزي افزايش مي‌دهد.

اين دارو پس از تجويز خوراكي و بطور كامل از مجراي گوارش جذب مي‌شود. داراي متابوليسم گذر اول كبدي است. نيمه عمر اين دارو 11-9 ساعت مي باشد. 90% دارو به پروتئين‌هاي پلاسما پيوند مي‌يابد. زمان شروع اثر دارو 3-2 هفته پس از مصرف بوده و دفع آن از طریق كليه‌صورت مي‌گيرد.

اثرات آنتي‌كولينرژيك (تاري ديد، اغتشاش شعور، هذيان و توهم، يبوست، اشكال در دفع ادرار) تپش آهسته سريع يا نامنظم قلب، لرزش بويژه در دست‌ها ، بازو و زبان، كاهش فشار خون، عصبانيت و بي‌قراري ، سندرم پاركينسون، نقص عملكرد جنسي، سرگيجه، خشكي دهان، سردرد، افزايش اشتها، تهوع، كاهش فشارخون وضعيتي، خستگي يا ضعف، طعم ناخوشاينددر دهان و افزايش وزن با مصرف اين دارو گزارش شده است.

مصرف همزمان فراورده‌هاي حاوي الكل و ساير داروهاي مضعف CNS، ممكن است سبب بروز ضعف شديد CNS ، ضعف تنفسي و كاهش فشارخون، شود.مصرف همزمان اين دارو با داروهاي ضد تيروئيد ممكن است خطر بروز آگرانولوسيتوز را افزايش دهد. در صورت مصرف همزمان فنوتيازين‌ها با اين دارو، اثرات آنتي‌‌كولينرژيك يا تسكين‌بخش اين دارو يا تريميپرامين ممكن است طولاني يا تشديد شود. سايمتيدين ممكن است متابوليسم اين دارو را مهار نموده و غلظت پلاسمايي آن را افزايش دهد. اثرات كاهنده فشار خون كلونيدين در صورت مصرف همزمان با اين دارو ممكن است كاهش يابد.مصرف همزمان داروهاي مهار كننده MAO از جمله فورازوليدون وپروكاربازين با اين دارو، منجر به بروز تشنجات شديد، بحران زيادي فشار خون و مرگ شده است. مصرف همزمان اين دارو با داروها مقلد سمپاتيك ممكن است سبب تشديد عوارض قلبي – عروقي و احتمالا بروز آريتمي ، تاكي‌كاردي يا افزايش فشار خون شود.

‌اين دارو در موارد زير بايد با احتياط فراوان مصرف شود.
الكسيم حاد، آسم ،‌اختلالات دوقطبي، اختلالات خوني و گوارشي، گلوكوم با زاويه باريك، افزايش فشار داخل كره چشم، پركاري تيروئيد،‌هيپروتروفي پروستات، عيب كار كليه، اسيكيزوفرني،‌حملات تشنجي، حساسيت به دارو‌هاي ضد افسردگي سه‌حلقه‌اي و احتباس ادرار.

. از قطع ناگهاني مصرف دارو بايد پرهيز‌شود. در صورت نياز ، كاهش مقدار مصرف بتدريج در طول يك دوره حداقل 4 هفته‌اي انجام شود.
2. در هفته‌هاي اول درمان به دليل افزايش تمايل به خودكشي بايد بيمار را تحت نظر قرار داد.
3. بيش از يك داروي ضد افسردگي در يك زمان نبايد تجويز شود.
4. براي شروع اثرات درماني اين دارو حداقل 6-1 هفته وقت لازم است.
5. نسالندان بايد با حدا مقدار شروع ود. زيرا به عوارض جانبي اين دارو حساس‌ترند.
6. به علت نيمه عمر طولاني دارو ، تجويز يكباره مقادير‌آن در موقع خواب، كفايت مي كند.
7. به بيمار بايد يادآوري شود كه در صورت بروز علائم آنتي موسكاريني به درمان ادامه دهد، چون به اين اثرات تا حدي تحمل حاصل مي‌شود.
8. در صورت وجود سابقه مصرف مهار كننده آنزيم MAOتوسط بیمار، بايد دو هفته بعد از قطع آن، مصرف این دارو را آغاز نمود.
9. در صورت ضرورت مصرف داروي مهاركننده MAO بايد حداقل يك هفته میان قطع اين دارو و شروع مصرف داروي جديد فاصله ايجاد شود.
10. اين دارو با ايجاد خواب آلودگي، ممكن است بر اعمالي كه نياز به مهارت و هوشياري دارند، مانند رانندگي، تأثير بگذارد.
11. مصرف اين دارو در كودكان توصيه نمي شود.
12. دوره درمان با اين دارو بايد كامل شود. اين دارو نبايد بيش از مقدار توصيه شده مصرف شود.
13. در صورت فراموش كردن يك نوبت مصرف دارو،اگر رژيم درماني به صورت چند نوبت در روز ‌باشد، به محض به يادآوردن ،آن نوبت بايد مصرف شود، مگر اينكه،تقریبا زمان مصرف نوبت بعدي فرا رسيده باشد. در اين صورت، مقدار مصرف بعدي نيز نبايد دو برابر گردد. اگر رژيم درماني بصورت مصرف در هنگام خواب باشد، نبايد هنگام صبح دارو مصرف شود. بهتر است در اين موارد با پزشك مشورت گردد.
14. به دليل احتمال بروز منگي و سرگيجه هنگام برخاستن از حالت خوابيده يا نشسته بايد احتياط نمود.
15. با مصرف اين دارو، خشكي دهان ممكن است بروز نمايد. در صورت تداوم اين عارضه به مدت بيش از 2 هفته، بايد به پزشك مراجعه شود.
16. احتمال بروز حساسيت به نور با مصرف اين دارو وجود دارد. لذا ضروري است از پوشش ضد آفتاب استفاده شود.
17. بيمار بايد 7-3 روز پس از قطع مصرف دارو تحت نظر باشد.
18. در صورت نياز به هرگونه عمل جراحي يا درمان اضطراري، پزشك بايد از مصرف دارو مطلع شود.