میدازولام

ميدازولام براي ايجاد تسكين و فراموشي قبل از عمل جراحي و يا در موقع القاء بيهوشي و همچنين به همراه داروهاي بي‌حس‌كننده موضعي تجوير مي‌شود.

میدازولام مانند سایر بنزودیازپین ها با گیرنده های GABA گاما آمینو بوتیریک اسید هم پوشانی دارد. این گیرنده ها در مغز بطور گسترده ای پراکنده هستند. اتصال به جایگاه گیرنده های گابا باعث افزایش اثرات انتقال عصب این واسطه شیمیایی می شود. این اتصال باعث باز شدن کانال کلراید بر روی رسپتور می شود و باعث افزایش پلاریزاسیون نرون می گردد.
به نظر می رسد بنزودیازپین ها اثر مهار کننده گابا را تقویت می کنند و از این راه میزان تحریک نورون ها را در بسیاری از مناطق مغز کاهش می دهند

فراهمي زيستي اين دارو از راه عضلاني 36% است. اين دارو در كبد متابوليزه و از طريق ادرار دفع مي‌شود. نيمه عمر آن حدود 2 ساعت است. پيوند دارو به پروتئين‌هاي پلاسما بسيار زياد است.

در صورت وجود سابقه حساسيت به اين دارو، ميدازولام نبايد مصرف شود.

خواب‌آلودگي، و احساس سبكي در روز بعد از مصرف دارو، توهم و عدم تعادل، فراموشي، سردرد، سرگيجه، وابستگي، كاهش فشار خون، اختلالات گوارشي، بثورات جلدي، اختلال بينايي، تغيير ميل جنسي، درد در ناحيه تزريق و ترومبوفلبيت از عوارض حانبي اين دارو هستند.

مصرف همزمان اين دارو با داروهاي هوشبر، ضد جنون، ضد دردهاي اوپيوئيدي، داروهاي ضد افسردگي، آنتي‌هستامين‌ها، داروهاي كاهنده فشار خون، مسدد گيرنده آلفا آدرنرژيك و با كلوفن باعث افزايش اثرات تسكيني دارو مي‌شود. اين دارو سرعت متابوليسم كلونازپام را افزايش داده و موجب كاهش اثر آن مي‌گردد. مصرف همزمان اين دارو با داروهاي ضد زيادي فشار خون موجب افزايش اثر كاهنده فشار خون مي‌گردد. سايمتيدين، اريترومايسين، ديلتيازم و وراپاميل متابوليسم اين دارو را مهار و با افزايش غلظت پلاسمايي ميدازولام، اثر تسكين بخش آن را افزايش مي‌دهند. اين دارو اثر درماني لودوپا را كاهش مي‌دهد.

1- در موارد زير اين دارو بايد با احتياط فراوان مصرف شود: بيماري تنفسي، ضعف عضلاني
2- در صورت وجود نارسايي كبدي و كليوي مقدار مصرفدارو بايد كاهش يابد.
3- در صورت وجود كاهش حجم خون، اسپاسم عروق و يا كاهش دماي بدن و يا در صورت مصرف توأم داروهاي ضد درد اوپيوئيدي مقدار مصرف اين دارو بايد كاهش يابد.
4- اندازه‌گيري فشار خون. اكسيژن خون بررسي وضعيت تنفسي و علايم حياتي به طور مداوم در طول درمان با اين دارو توصيه مي‌شود.

1. اين دارو نبايد بيش‌ از مقدار تجویز شده مصرف شود.
2. در صورتي كه پس از چند هفته، اثربخشي دارو كاهش يافت،باید به پزشک مراجعه و از افزایش مقدار مصرف دارو خودداری نمود.
3. به عنوان ضد تشنج، دوره درمان بايد كامل شود. بايد دقت شود هيچيك از نوبت‌هاي مصرف فراموش نشود.
4. به منظور كاهش احتمال بروز عوارض قطع مصرف دارو، مصرف اين دارو بايد به تدريج قطع گردد.
5. در صورت تزريق عضلاني ، اين دارو بايد عميقاً‌ در عضله دلتوئيد تزريق گردد.
6. به منظور كاهش ترمبوز وريدي، فلبيت، تحريك موضعي و تورم، تزريق وريدي دارو نبايد در وريد‌هاي كوچك در پشت دست يا مچ صورت گيرد.
7. انفوزيون مداوم وريدي اين دارو توصيه نمي‌شود.