نیترازپام

این دارو بعنوان هیپنوتیک در درمان کوتاه مدت بیخوابی و نیز در اپی لپسی بخصوص اسپاسم شیر خواری (Infantile Spasm) بکار می رود.

نیترازپام مانند سایر بنزودیازپین ها با گیرنده های GABA گاما آمینو بوتیریک اسید هم پوشانی دارد. این گیرنده ها در مغز بطور گسترده ای پراکنده هستند. اتصال به جایگاه گیرنده های گابا باعث افزایش اثرات انتقال عصب این واسطه شیمیایی می شود. این اتصال باعث باز شدن کانال کلراید بر روی رسپتور می شود و باعث افزایش پلاریزاسیون نرون می گردد.
به نظر می رسد بنزودیازپین ها اثر مهار کننده گابا را تقویت می کنند و از این راه میزان تحریک نورون ها را در بسیاری از مناطق مغز کاهش می دهند

این دارو براحتی از دستگاه گوارش جذب می شود. 87% باند پروتئینی پلاسمائی دارد. از سد خونی- مغزی و از جفت نیز رد می شود و مقادیر کمی از آن در شیر مادر نیز یافت می شود. در کبد متابولیزه شده، هیچ کدام از متابولیتهای آن فعالیت شاخصی ندارند. این دارو بشکل متابولیتهای خود از طریق ادرار دفع می شود. بیش از 20% دوز تجویزی خوراکی در مدفوع یافت می شود. نیمه عمر حذفی آن 30-24 ساعت است.

فراموشي، اضطراب اغتشاش فكر، افسردگي رواني،‌تاكي‌كاردي، و تپش قلب، آتاكسي، سرگيجه و منگي، خواب آلودگي (شامل خواب‌آلودگي در طول روز) اشكال در تكلم، بي خوابي، تحريك پذيري و عصبانيت با مصرف اين دارو گزارش شده است.

اثرات مضعف CNS و خطر بروز آپنه با مصرف همزمان فرآورده‌هاي حاول الكل و ساير داروهاي مضعف CNS ممكن است تشديد يابد. مصرف همزمان بنزوديازپين‌ها با ايتراكونازول‌ و كتوكونازول ممكن است سبب مهار متابوليسم اين داروها و در نتيجه افزايش غلظت پلاسمايي اين دارو شود.

1.اين دارو در موارد زير بايد با احتياط فراوان مصرف شود:
مسموميت شديد با الكل همراه با علائم حياتي ضعيف شده، اغماء شوك، گلوكوم حاد با زاويه بسته يا استعداد ابتلاء به آن و مياستني گراو ، انسداد مزمن و شديد تنفسي.
2. بنزوديازپين‌ها ممكن است سبب بروز ضعف تنفسي در سالخوردگان، نوجوانان یا افراد بشدت بيمار شوند. در اين افراد، كاهش مقدر مصرف دارو ممكن است ضروري باشد.
3. مصرف طولاني مدت يا مقادير زياد بنزوديازپين‌ها ممكن است سبب بروز وابستگي‌هاي رواني و جسمي شود.
4. پس از مصرف فرآورده‌هاي تزريقي، بيمار بايد 3-2 ساعت تحت مراقبت باشد.
5. تزريق وريدي بنزوديازپين‌ها ممكن است سبب بروز آپنه، كاهش فشار خون، برادي‌كاردي،‌يا ايست تنفسي شود.
6. هنگام تزريق بنزوديازپين‌ها، وسايل احياء تنفسي بايد در دسترس باشند.
7. به علت بروز خطر ترمبوفلبيت، تزريق وريدي بايد سرعت حداكثرmg/min5 صورت گيرد.

1. اين دارو نبايد بيش‌ از مقدار تجویز شده مصرف شود.
2. در صورتي كه پس از چند هفته، اثربخشي دارو كاهش يافت،باید به پزشک مراجعه و از افزایش مقدار مصرف دارو خودداری نمود.
3. به عنوان ضد تشنج، دوره درمان بايد كامل شود. بايد دقت شود هيچيك از نوبت‌هاي مصرف فراموش نشود.
4. به منظور كاهش احتمال بروز عوارض قطع مصرف دارو، مصرف اين دارو بايد به تدريج قطع گردد.
5. در صورت تزريق عضلاني ، اين دارو بايد عميقاً‌ در عضله دلتوئيد تزريق گردد.
6. به منظور كاهش ترمبوز وريدي، فلبيت، تحريك موضعي و تورم، تزريق وريدي دارو نبايد در وريد‌هاي كوچك در پشت دست يا مچ صورت گيرد.
7. انفوزيون مداوم وريدي اين دارو توصيه نمي‌شود.