کارودیلول

ضد هایپرتانسیون، داروی کمکی در درمان نارسایی قلب (آنتاگونیست بتای غیر انتخابی[B]، آنتاگونیست 1α)
کارودیلول در درمان هایپرتانسیون، آنژین پکتوریس و نیز به عنوان داروی کمکی در درمان نارسایی قلبی تجویز می شود.

الف- اثر ضد هایپرتانسیون: دارو از طریق بلوک گیرنده های بتا سبب کاهش برون ده قلبی و تاکیکاردی، و نیز از طریق بلوک رسپتورهای آلفا سبب گشادی عروق و کاهش مقاومت محیطی می شود. همچنین دارو دارای خواص آنتی اکسیدانی نیز می باشد.
ب- اثر درمانی در نارسایی قلبی: دارو سبب کاهش فشار خون، فشار شریان ریوی، مقاومت عروق سیستمیک و نیز ضربان قلب می شود.

کارودیلول پیرو تجویز خوراکی به خوبی از دستگاه گوارش جذب می شود. به علت متابولیسم عبور اول کبدی گسترده، فراهم زیستی دارو حدود 25% است. نیمه عمر دارو بین 10-6 ساعت است و بیش از 98% به پروتئین های پلاسما متصل می شود. متابولیزاسیون دارو توسط سیستم آنزیمی سیتوکروم P450 کبدی (به ویژه CYP2D6 و CYP2C9 ) صورت می گیرد.

سرگیجه، ضعف، سردرد، بی خوابی، ادم، بلوک AV، برادی کاردی، تهوع، افزایش آنزیم های کبدی، ترومبوسیتوپنی، هیپرگلیسمی، عفونت دستگاه تنفسی فوقانی، ناتوانی جنسی

الف- مصرف همزمان این دارو با داروهای مهارکننده مونوآمینو اکسیداز، رزرپین و کلونیدین سبب افزایش احتمال برادی کاردی و یا هایپوتانسیون می شود.
ب- مصرف همزمان این دارو با دیگوکسین سبب افزایش سطح پلاسمایی دیگوکسین می شود.
ج- مصرف همزمان این دارو با انسولین و داروهای خوراکی ضد دیابت سبب تشدید اثرات هیپوگلیسمیک آنها می شود.
د- مصرف همزمان دارو با غذا سبب تاخیر در جذب دارو و کاهش اثرات هیپوتانسیون اورتوستاتیک دارو می شود، در نتیجه بهتر است دارو با غذا مصرف شود.

-در این موارد باید با احتیاط مصرف شود: سابقه ی واکنش آنافیلاکتیک، بیماری های اسپاسم برونش از نوع غیرآلرژیک، دیابت و کاهش قند خون و پرکاری تیروئید.
-فشار خون خود را به صورت منظم و دوره ای کنترل کنید.