هالوتان

هالوتان به عنوان بيهوش كننده براي القاء و ادامه بيهوشي مصرف مي‌شود.

مكانیسم دقیق اثر این دارو مشخص نیست، ولی به نظر می‌رسد قدرت بیهوش كنندگی هالوتان در رابطه با قدرت حلالیت آن در چربی است

حداقل غلظت آلوئولي (MAC) هالوتان هنگام مصرف با اكسيژن 75/0% و هنگام مصرف با نيتروزاكسايد هفتاد درصد29/0% است . ضريب توزيع خون به گاز آن 5/2 است. تا حدود 20% مقدار مصرف آن در كبد متابوليزه مي‌شود. بين 80-60 درصد آن به صورت تغيير نيافته از طريق ريه‌ها دفع مي‌شود. زمان شورع اثر دارو سريع است.

هالوتان در صورت وجود هيپرترمی بدخيم يا سابقه ابتلاء به آن یا در افراد مستعد نبايد مصرف شود.

هالوتان ممكن است باعث سميت كبدي به صورت يرقان خفيف تا نكروز كبدي شود. داروهاي بيهوش كننده همچنين ممكن است باعث اختلال در مهارتهاي رواني- حركتي‌ شوند. هذيان و توهم بعد از بيهوشي از عوارض نسبتاً‌ شايع هالوتان است . هيپوكسمي، كاهش فشار خون و آريتمي گذرا نيز ممكن است بروز نمايد.

مصرف همزمان هالوتان با آمينوگليكوزيد‌ها و عوامل مهار كننده عصبي- عضلاني موجب تشديد شل شدن عضلات مي‌گردد. تجويز توام با تئوفيلين، تركيبات تقويت‌كننده سيستم دوپاميني مثل لوودوپا و كاتكل آمين‌ها( دوپامين، اپي نفرين، نوراپي نفرين) موجب بروز آريتمي مي‌گردد. مصرف توام فني‌توئين با هالوتان ممكن است باعث افزايش سميت كبدي ناشي از هالوتان شود. مصرف همزمان هالوتان با خون حاوي تركيبات ضد انعقادي سيترات و پلي ميكسين‌ها توصيه نمي‌شود، زيرا احتمالر بروز انسداد عصبي – عضلاني افزايش مي‌يابد.

1.در صورت وجود عيب كار كبد، يرقان يا آسيب حاد ناشي از مصرف قبلي هالوتان، تجويز هالوتان بايد با احتياط فراوان صورت گيرد.
2.مصرف هالوتان در زايمان واژينال توصيه نمي‌شود، مگر آنكه به شل شدن رحم نياز باشد.
3.هالوتان ضربان قلب و نبض و ترشحات بزاق و دستگاه تنفس را كاهش مي‌دهد.
4.هالوتان به ميزان زيادي عضله قلب را به اثرات داروهاي مقلد سمپاتيك، بخصوص كاتكل آمين‌ها، حساس مي‌كند . اين امر باعث افزايش خطر بروز آريتمي‌هاي بطني شديد مي‌‌گردد. داروهاي مقلد سمپاتيك بايد با احتياط فراوان و مقدار كم در بيماراني كه هالوتان دريافت كرده‌اند مصرف شوند.
5.بيماران مبتلا به فئوكروموسيتوم ممكن است بيشتر در معرض خطر آريتمي ناشي از مصرف هالوتان باشند.
6.در طول مصرف دارو، بررسي وضعيت تنفسي و تهويه بيمار توصيه مي شود.

1.قبل از تجويز دارو ، از عدم مصرف قبلي دارو و يا بروز عوارض نسبت به آن در بيمار بايد اطمينان حاصل شود.
2.تكرار تجويز دارو در فاصل زماني كمتر از 3 ماه صحيح نمي‌باشد.
3.تا 24 ساعت پس از مصرف دارو، هنگام رانندگي يا كار با ماشين آلاتي كه نياز به هوشياري دارند، بايد احتياط نمود.
4. تا 24 ساعت پس از مصرف دارو،‌از مصرف فرآورده‌هاي حاوي الكل يا ساير داروهاي مضعف CNS بايد خودداري نمود.