ایزوفلوران

ايزوفلوران به عنوان بيهوش كننده براي القاء و ادامه بيهوشي مصرف مي‌شود.

-مکانیسم دقیق این دارو مشخص نیست. ایزوفلوران موجب کاهش حساسیت نسبت به درد و شل شدن عضلات می گردد.

حداقل غلظت آلوئولي (MAC )ایزوفلوران هنگام مصرف با اكسيژن 15/1% و هنگام مصرف يا نيتروزاكسايد هفتاد درصد 5/0% است. ضريب توزيع خون به گاز آن 43/1 است. تا حدود 17/0% مقدار مصرف آن در كبد متابوليزه مي‌شود. حدود 95% آن به صورت تغيير نيافته از طريق ريه‌ها دفع مي‌شود.زمان شروع اثر دارو سريع مي‌باشد.

در صورت وجود هيپرترمي بدخيم يا سابقه ابتلاء به آن يا درافراد مستعد نبايد مصرف شود.

تضعيف پيشرونده تنفس، آفت فشار خون و شل شدن عضله صاف رحم از عوارض مهم دارو مي‌باشند.

مصرف همزمان اين دارو با آمينو گليكوزيد‌ها و عوامل مهار‌كننده عصبي – عضلاني، موجب تشدسد شل شدن عضلات مي‌گردد تجويز توام با تركيبات تقويت كننده سيستم دوپاميني ‌مثل لوودوپا و كاتكل‌آمين‌ها (دوپامين‌، اپي نفرين. نوارپي نفرين) موجب بروز آريتمي مي‌گردد. مصرف توام فني‌توئين با ايزوفلوران ممكن است باعث افزايش سميت كبدي ناشي از دارو شود. مصرف همزمان ايزوفلوران با خون حاوي تركيبات ضد انعقادي سيترات و پلي ميكسين‌ها توصيه نمي‌شود، زيرا احتمال بروز انسداد عصبي – عضلاني‌ افزايش مي‌يابد.

1.ايزوفلوران با غلظت‌هاي بيهوش كننده ممكن است باعث شل شدن رحم شود.
2.ايزوفلوران ضربان قلب و نبض را به ويژه در بيماران جوان‌تر افزايش مي‌دهد.
3.در صورت وجود عيب كار كبد، يرقان يا آسيب كبدي ناشي از تماس قبلي با ايزوفلوران ، اين دارو بايد با احتياط فراوان مصرف شود.
4.در طول مصرف دارو، بررسي وضعيت تنفسي و تهويه بيمار توصيه مي‌شود.

1.ايزوفلوران عملكرد قلب را در بزرگسالان تضعيف نمي‌كند، ولي فشار خون را به دليل انبساط عروق محيطي كاهش مي‌دهد.
2.در صورت مصرف ايزوفلوران براي ادامه بيهوشي، توصيه مي‌شود غلظت آن به كندي افزايش يابد.
3. تا 24 ساعت پس از بيهوشي، هنگام رانندگي يا كار با ماشين آلاتي كه نياز به هوشياري دارند، بايد احتياط نمود.
4.تا 24 ساعت پس از بيهوشي، از مصرف فرآورده‌هاي حاوي الكل يا ساير داروهاي مضعف CNS بايد خودداري نمود.