نیتروس اکساید

نيتروزاكسايد به عنوان بيهوش كننده براي القاء و ادامه بيهوشي مصرف مي‌شود. اين دارو همچنين با مقادير مصرف كم در اعمال جراحي سزارين و زايمان واژينال مصرف مي‌شود.

-مکانیسم دقیق این داروشناخته شده نیست. نیتروس اکساید اثر خود را بر مراکز درد در نخاع و مغز اعمال می کند.احتمالا بر سلول های GABAاثر مهاری دارد که موجب گیجی و خواب آلودگی می گردد.

حداقل غلظت آلوئولي (MAC) هنگام مصرف با اكسيژن بيشتر از 100% و ضريب توزيع خون به گاز آن 47% است. نيتروزاكسايد در بدن متابوليزه نشده، به طور كامل به صورت تغيير نيافته از طريق ريه‌ها دفع مي‌شود.

تهوع/استفراغ، سردرد، خواب آلودگی، تعریق، لرزش.

-سلژیلین، ایزوکربوکسازید، فنلزین، ترانیل سیپرومین: طبق نظر پزشک ۱۰-۱۴ردز قبل از جراحی مصرف دارو قطع گردد تا از اثر آنها بر فشارخون پیشگیری شود.
-متو ترکسات: مصرف همزمان این دو دارو می تواند موجب افزایش سطح متوترکسات گردد.

1.نيتروزاكسايد، يك بيهوش كننده ضعيف است و بايد همراه ساير داروهاي بيهوش كننده مصرف شود. در اين حالت مقدار مصرف ساير داروهاي بيهوش كننده نيز كاهش مي‌يابد.
2. در صورت وجود آمبولي‌هاي هوا در هر يك از اعضاء بدن، انسداد گوارشي ويا پنوموتوراكس، نيتروز اكسايد بايد با احتياط فراوان مصرف شود. در اين موارد نيتروزاكسايد ممكن است باعث افزايش فشار در اين حفره‌هاي شود.

1. نيتروزاكسايد بايد همراه حداقل 30%‌ اكسيژن مصرف شود تا خطر بروز كاهش اكسيژن خون كاهش يابد.
2. نيتروزاكسايد ممكن است به داخل Cuff لوله داخل تراشه‌‌اي نفوذ كند. براي جلوگيري از اين حالت تخليه دوره‌اي لوله تراشه‌اي توصيه مي‌شود.
3. در صورتي كه نيتروزاكسايد براي مدت طولاني مصرف شده باشد، بعد از قطع مصرف دارو براي جلوگيري از كاهش اكسيژن ناشي از ديفوزيون دارو، بايد اكسيژن خالص تجويز شود.
4. تا 24 ساعت پس از مصرف داروي بيهوش‌كننده، هنگام رانندگي يا كار با ماشين آلاتي كه نياز به هوشياري دارد،‌ بايد احتياط نمود.
5. تا 24 ساعت پس از مصرف داروي بيهوش كننده، از مصرف فرآورده‌هاي حاوي الكل و ساير داروهاي مضعف CNS بايد خودداري نمود .