آزاتیوپرین

آزاتيوپرين به عنوان داروي كمكي براي جلوگيري از رد پيوند كليه، كبد و لوزالمعده مصرف مي شود. اين دارو به روماتيسم هاي فعال و حاد كه به داروهاي پمفيگوس، سيروز صفراوي، لوپوس اريتماتوز سيستميك و گلومرولونفريت به كار مي رود.

آزاتيوپرين به عنوان آنتاگونيست متابوليسم پورين باعث مهار ساخت RNA,DNA و پروتئين ها، كاهش تعداد لنفوسيت هاي T و تضعيف فعاليت سيستم ايمني(سلولي و هومورال) مي شود. همچنين اين دارو ممكن است در تقسيم ميتوز دخالت نمايد.

اين دارو از دستگاه گوارش به خوبي جذب مي گردد. متابوليسم آن كبدي و در درجه دوم كليوي است.

در صورت حساسيت به آزاتيوپرين، و بارداري(فقط در درمان روماتيسم) نبايد مصرف شود.

عوارض احتمالي اين دارو شامل كم اشتهايي، تهوع و استفراغ، تب و لرز، واكنشهاي حساسيتي، ريزش مو، تضعيف مغز استخوان، كمبود گويچه هاي سفيد، خستگي و ضعف غير عادي ناشي از كمخوني مگالوبلاستيك و افزايش بروز عفونت مي باشد.

مصرف همزمان با آلوپورينول به دليل وقفه آنزيم گزانتين اكسيداز ممكن است سميت آزتيوپرين را افزايش دهد. استفاده از داروهاي كاهنده فعاليت مغز استخوان و پرتودرماني و داروهاي سايتوتوكسيك مي تواند منجر به ايجاد عفونت يا سرطان گردد. مصرف همزمان اين دارو با واكسن هاي ويروسي موجب كاهش پاسخ ايمني و مصونيت ناقص مي شود. اين دارو باعث افزايش عوارض جانبي واكسنهاي ويروسي زنده نيز مي شود. مصرف همزمان اين دارو با وارفارين باعث كاهش فعاليت وارفارين مي گردد.

1. شمارش كامل سلولهاي خوني در طي ماه اول هفته ايمنوگلوبولين ها يكبار و در ماه دوم و سوم دوبار در ماه و سپس هر ماه يك بار انجام شود. در صورت كاهش سريع يا مداوم گلبولهاي سفيد، مقدار دارو را فوراً بايد كاهش داد.
2. در درمان جلوگيري از رد پيوند كليه، احتمال بروز عفونت شديد و كشنده(60-30 برابر)افزايش مي يابد. در صورت بروز، عفونت بايد به سرعت درمان شود و كاهش مقدار مصرف آزاتيوپرين نيز در نظر گرفته شود.
3. كاهش فعاليت سيستم ايمني با آزاتيوپرين احتمال بروز سرطان را افزايش مي دهد. اين دارو فقط بايد توسط پزشك متخصص و مجرب تجويز شود.
4. اين دارو داراي اثرات جهش زائي و سرطان زائي مي باشد و مصرف آن به عنوان داروي كاهنده سيستم ايمني در زنان باردار توصيه نمي شود.

1. در صورت بيماري فعال ويروسي(آبله مرغان و هرپس)، اختلال كبدي، عفونت، پانكراتيت، نارسايي كليوي و نقص شديد گزانتين اكسيداز، اين دارو بايد با احتياط مصرف شود.
2. بين واكسيناسيون و تجويز اين دارو فاصله زماني 12-6 ماه بايد رعايت شود.