متیل ارگونووین مالئات

متيل ارگونوين به منظور پيشگيري و درمان خونريزي پس از زايمان يا سقط جنين به كار برده مي شود. در درمان سقط ناقص نيز ممكن است به كار برده شود.

متيل ارگونوين عضله رحم را مستقيماً تحريك مي كند. انقباض ديواره رحم و اطراف رگهاي خونريزي دهنده در محل جفت سبب توقف خونريزي مي شود. متيل ارگونوين شبيه ديگر آلكالوئيدهاي ارگوت، با تحريك گيرنده هاي سروتونين و آلفا آدرنرژيك سبب انقباض عروق سرخرگي مي شود. اثرات اكسي توسيك متيل ارگونوين بيش از اثرات عروقي آن مي باشد.

جذب خوراكي دارو سريع و به ميزان 60 درصد و جذب عضلاني دارو 78 درصد مي باشد. متابوليسم دارو كبدي بوده و داراي متابوليسم اولين عبور كبدي بالايي مي باشد. پس از تجويز خوراكي، اثر دارو پس از 10-5 دقيقه شروع و به مدت 3 ساعت ادامه مي يابد. در تزريق داخل عضلاني اثر پس از 5-2 دقيقه شروع و براي 3 ساعت باقي مي ماند. در تزريق داخل وريدي شروع اثر فوري و طول اثر 45 دقيقه مي باشد. حذف دارو عمدتاً كليوي است.

اين دارو در آنژين صدري ناپايدار، انفاركتوس ميوكارد، بيماريهاي قلبي- عروقي، بيماري سرخرگ كرونر، سابقه بيماري هاي عروق مغزي و حملات ايسكميكم ناپايدار، اكلامپسي، پره اكلامپسي، سابقه افزايش شديد فشار خون، بيماريهاي انسدادي عروق محيطي و سندروم رينود نبايد مصرف شود.

مهمترين عوارض جانبي دارو شامل آهسته شدن ضربان قلب، درد قفسه سينه، واكنش هاي آلرژيك، اسپاسم عروق محيطي، تهوع و استفراغ ( خصوصاً پس از تزريق داخل وريدي)، درد معده يا شكم، اسهال، سرگيجه، تعريق و وزوز گوش مي باشند.

مصرف همزمان با بيهوش كننده هاي عمومي خصوصاً هالوتان سبب افزايش انقباض عروق محيطي مي شود. هالوتان با غلظت بالاتر از 1 درصد با اثرات اكسي توسيك متيل ارگونوين تداخل كرده و باعث تشديد خونريزي رحمي مي شود. مصرف همزمان با بروموكريپتين و ديگر آلكالوئيدهاي ارگوت مي تواند سبب افزايش فشار خون، افزايش احتمال سكته مغزي، تشنج و انفاركتوس ميوكارد شود. متيل ارگونوين سبب كاهش اثرات نيتروگليسيرين و ساير داروهاي منقبض كننده عروق و افزايش دهنده فشار خون ( مقلد هاي سمپاتيك ) را افزايش مي دهد.

1. دارو را قبل از زايمان يا خروج جفت نبايد بكار برد.
2. در اختلالات كبدي و كليوي، كاهش كلسيم خون، تنگي دريچه ميترال، شانت هاي دهليزي- بطني و عفونت با احتياط مصرف شود.

1. خطر ارگوتيسم و قانقاريا با مصرف طولاني مدت دارو وجود دارد.
2. از آنجا كه عفونت سبب افزايش حساسيت به دارو مي شود، بروز هر نوع عفونت بايد به پزشك اطلاع داده شود.