مبندازول

مبندازول در درمان آلودگی به کرم های نخی، گرد، شلاقی و قلابدار مصرف می شود.

مبندازول موجب تخریب میکروتوبول های سیتوپلاسمی انگل و درنتیجه مهار برداشت گلوکز توسط کرم بالغ و در نهایت مرگ انگل می شود.

این دارو خیلی کم از راه دستگاه گوارش جذب می شود. یا این وجود جذب خوراکی دارو ممکن است در حضور غذا، به ویژه غذاهای چرب، افزایش یابد. دفع این دارو عمدتاً کلیوی است.

به ندرت درد شکم، اسهال و واکنش های حساسیت مفرط ( شامل گزانتوم، بثورات جلدی، کهیر و آنژیوادم ) ، با مصرف این دارو گزارش شده است.

مبندازول با کاربامازپین: غلظت خونی مبندازول کاهش می یابد
مبندازول با سایمتیدین: غلظت خونی مبندازول افزایش می یابد
مبندازول با فنی توئین: غلظت خونی مبندازول کاهش می یابد

1- در صورت ابتلای بیمار به عیب کار کبد، این دارو باید با احتیاط فراوان مصرف شود.
2- در درمان کرمک، قبل از شروع درمان و یک هفته پس از آن، باید ناحیه اطراف مقعد به منظور یافتن تخم کرم، به ویژه در بیمارانی که علایم عفونت درآنها پایدار است، بررسی شود.
3- آزمون مدفوع در درمان آلودگی به کرم های گرد، شلاقی و کاپیلاریاز، فبل و 3-1 هفته پس از درمان به منظور تعیین کارایی درمان ممکن است ضروری باشد.
4- شمارش تام گلبول های خون در ماه اول درمان با این دارو ممکن است ضروری باشد.

1- در صورت مصرف این دارو برای درمان کرمک بهتر است تمام افراد خانواده به طور همزمان درمان شوند. همچنین، شستن لباس های خواب و رختخواب بعد از درمان با دارو ضروری است تا آلودگی دوباره عود نکند.
2- در درمان آلودگی های داخل بافت ها ( مانند کیست ها) ، این دارو در مقادیر زیاد همراه با غذا، به ویژه غذاهای چرب باید مصرف شود تا مقدار بیشتری از دارو جذب شود.
3- بیماران مبتلا به آلودگی کرم های قلاب دار و شلاقی، باید به صورت مکمل مقادیری آهن دریافت دارند.
4- قرص های مبندازول را باید کاملاً جوید و با مقداری آب مصرف نمود.