پرازیکوانتل

پرازی گوانتل در درمان آلودگی به کرم های پهن و شیستوزوما ( شیستوزومیاز ) مصرف می شود.

به نظر می رسد اثر ضد کرم دارو مربوط به اثر سینرژیک آن با سیتم ایمنی هومورال میزبان باشد. همچنین پرازی کوانتل موجب افزایش نفوذ پذیری غشاء سلول های انگل، افزایش انقباضات، فلج و در نهایت مرگ کرم می شود.

جذب این دارو ، حتی در حضور غذا، سریع است، اما بخش عمده ای از دارو در عبور اولیه از کبد متابولیزه می شود. نیمه عمر پرازی کوانتل 5/1 - 8/0 ساعت است. دفع دارو عمدتاً کلیوی و سریع است. این دارو به سرعت توسط ژیستوزوما و سایر کرم های فلوک و کرم های پهن بالغ جذب می شود.

این دارو، به جز در شرایط خیلی ویژه، نباید در درمان سیستی سرکوز چشمی مصرف شود، زیرا تخریب انگل ممکن است موجب ضایعات غیر قابل ترمیم چشم شود.

عوارض CNS( شامل سرگیجه، خواب آلودگی، سردرد و بی حالی ) ، تب، عوارض گوارشی ( شامل کرامپ یا درد شکم، کاهش اشتها، تهوع یا استفراغ و اسهال خونی) و افزایش تعریق، با مصرف این دارو گزارش شده است.

کاربامازپین و فنی توئین ممکن است متابولیسم این دارو را تسریع کنند. دگزامتازون نیز در صورت مصرف همزمان با پرازی کوانتل ممکن است غلظت پلاسمایی این دارو را کاهش دهد.

1- در صورت وجود حساسیت مفرط دارو وبیماری متوسط تا شدید کبدی باید با احتیاط فراوان مصرف شود.
2- انجام آزمون مدفوع، هنگام مصرف دارو در درمان کرم های پهن، فلوک ها و سایر گونه های ژیستوزوما، یک، سه و دوازده ماه پس از درمان به منظور تعیین کاررایی دارو ممکن است ضروری باشد.
3- دردرمان ژیستوزوما هماتوبیوم، انجام آزمون ادرار، پس از یک، سه و شش ماه از درمان، به منظور تعیین کارایی دارو ممکن است ضروری باشد.

1- قرص پرازی کوانتل باید با مقدار کمی مایعات همراه با غذا به طور کامل بلعیده شود تا طمع تلخ آن موجب تهوع یا استفراغ نگردد.
2- در صورت بروز سرگیجه یا خواب آلودگی بادید احتیاط کرد.