نیکلوزماید

این دارو در درمان آلودگی به کرم های پهن مصرف می شود.

نیکلوزامید فسفریلاسیون اکسیداتیو را در میتوکندری کرم های پهن مهار می کند و موجب مرگ کرم می شود.

این دارو به مقدار خیلی ناچیز از راه خوراکی جذب می شود. دفع آن از طرق مدفوع است.

تهوع،استفراغ، درد شکم، سرگیجه و خارش با مصرف این دارو گزارش شده است.

تداخلات جدی
-تیزانیدین: نیکلوزاماید می تواند موجب افزایش سطح خونی و اثر تیزانیدین شده و از این طریق موحب افت فشار خون ناگهانی، خصوصا در هنگام تغییر وضعیت سریع گردد.
تداخلات متوسط:
-روپینیرول، دولوکستین، راملتئون، آلوسترون، لووبوپی واکائین، بنداموستین: مصرف همزمان با نیکلوزاماید موجب افزایش سطح خونی و اثر این داروها گردد.
-سدیم آیوداید: نیکلوزاماید روی نتیجه ی تشخیص با این دارو اثر می گذارد.

انجام آزمون مدفوع تقریباً یک تا سه ماه بعد از درمان با این دارو برای تعیین اثر بخشی دارو ضروری باشد.

1-قرص های جویدنی این دارو باید کاملاً جوید و همراه با آب مصرف نمود.
2- بهتر است این دارو را با معده خالی یا بعد از غذای سبک ( مثلاً صبحانه ) مصرف کرد.
3-توصیه می شودکه 2 ساعت بعد از مصرف دارو یک مسهل نمکی مانند سولفات منیزیم مصرف شود.
4-دوره درمان با این دارو باید کامل شود. تکرار دوره ممکن است ضروری باشد.