امپی سیلین

این دارو در درمان عفونت های مجاری ادرار، عفونت گوش میانی، برونشیت مزمن، سالمونلوز مهاجم وسوزاک مصرف می شود.

مکانیسم اثر: به یک یا چند پروتئین PBP متصل شده و مرحله ترانس پپتیداسیون نهایی سنتز پپتیدوگلیکان در دیواره سلولی باکتریایی را مهار می کند، در نتیجه از بیوسنتز دیواره سلولی جلوگیری می کند. با توقف چینش دیواره سلولی، باکتری ها به تدریج در اثر فعالیت آنزیم های اتولیتیک دیواره سلولی (اتولیزین ها و مورین هیدرولازها) لیز می شوند.

50-35 درصد دارو از راه خوراکی جذب می شود و پس از 2-5/1 ساعت غلظت سرمی دارو به اوج می رسد. در تزریق عضلانی 1 ساعت بعد غلظت دارو به اوج می رسد. نیمه عمر دارو 5/1 -1 ساعت است که در صورت عیب کار کلیه تا 19 ساعت هم ممکن است افزایش یابد. 90-75 درصد دارو به صورت تغییر نیافته از راه کلیه دفع می شود.

در صورت وجود سابقه آلرژیک به پنی سیلین ها نباید مصرف شود.

واکنش های حساسیتی شامل کهیر، تب، آنژیوادم، شوک آنافیلاکتیک در بیمارانی که دچار حساسیت مفرط می شوند، با مصرف این دارو گزارش شده است. همچنین، سایر عوارض جانبی این دارو تهوع، اسهال، بثورات جلدی می با شند.

مصرف همزمان آمپی سیلین با داروهای خوراکی جلوگیری کننده از بارداری حاوی استروژن، ممکن است اثر این داروها را کاهش دهد ومنجر به بارداری ناخواسته شود. مصرف همزمان پنی سیلین ها با متوترکسات منجر به کاهش کلیرانس متوترکسات و درنتیجه مسمومیت با این دارو می شود.

در بیماران مبتلا به عیب کار کلیه، در بیماران مبتلا به تب گلاندولار ولوسمی لنفاتیک مزمن، و سابقه بیماری های گوارشی به ویژه کولیت وابسته به آنتی بیوتیک باید با احتیاط فراوان تجویز شود.

1- آمپی سیلین را باید با معده خالی مصرف کرد.
2- در بیماران مبتلا به عیب کار کلیه به کاهش مقدار مصرف دارو نیازی نیست، مگر اینکه عیب کار کلیه شدید باشد.
3- در صورت بروز اسهال، بدون مشورت پزشک از مصرف هر گونه داروی ضد اسهال باید خودداری کرد.
4- در هنگام مصرف آمپی سیلین، از سایر روش های جلوگیری از بارداری نیز باید استفاده نمود.
5- در صورتی که یک نوبت مصرف دارو فراموش شود، به محض یادآوردن آن نوبت باید مصرف شود، ولی اگر تقریباً زمان مصرف بعدی فرا رسیده باشد، از مصرف آن نوبت خودداری کرده ومقدار مصرف بعدی نیز نباید دوبرابر گردد.