کو آموکسی کلاو

این دارو در درمان عفونت های مجاری ادراری – تناسلی، عفونت گوش میانی، مجاری تنفسی و برونشیت مزمن، سالمونلوز مهاجم، عفونت های شکم، سلولیت، گاز گرفتگی حیوانات و عفونت شدید دندان همراه با سلولیت مصرف می شود.

این دارو ترکیبی از آموکسی سیلین و اسید کلاولانیک است. اسید کلاولانیک یک مهار کننده قوی و غیر قابل بر گشت آنزیم بتالاکتاماز باکتریایی است و مانع هیدرولیز حلقه بتالاکتام ( آموکسی سیلین ) می شود.

آموکسی سیلین و اسید کلاولانیک هر دو از راه خوراکی به خوبی جذب می شوند و در برابر اسید معده مقاوم هستند و غذا بر آنها تاثیری ندارد. غلظت سرمی هر دو دارو 2-1 ساعت بعد از مصرف به اوج خود می رسد، نیمه عمر اسید کلاولانیک تقریباً یک ساعت است که در صورت عیب کار کلیه تا 3 ساعت نیز افزایش می یابد. دفع هر دو دارو عمدتاض کلیوی است.

در صورت وجود سابقه حساسیت آلرژیک به پنی سیلین ها یا یرقان و اختلال عملکرد کبد ناشی از پنی سیلین یا کوآموکسی کلاو این دارو نباید مصرف شود.

واکنش های حساسیتی شامل کهیر ، تب، درد مفاصل ، آنژیوادم، شوک آنافیلاکتیک در بیمارانی که دچار حساسیت مفرط می شوند، هپاتیت، یرقان کلستاتیک، اریتم مولتی فرم، نکرولیز سمی پوست، درماتیت پوسته ای و به ندرت سرگیجه، سردرد، تشنج با مصرف این دارو گزارش شده است.

مصرف همزمان دارو های جلوگیری کننده از بارداری حاوی استروژن، با این دارو ممکن است اثر این داروها را کاهش دهد و منجر به بارداری ناخواسته شود.

در بیماران دارای سابقه آلرژی ، بیماران مبتلا به عیب کار کلیه و در بیماران مبتلا به هپاتیت شدید، باید با احتیاط فراوان مصرف شود.