فلاووکسات

فلاووكسات به عنوان يك شل كننده عضلات صاف تجويز مي‌شود ولي آثار آنتي موسكاريني نيز دارد و يك آمين نوع سوم است. از آن براي تسكين علامتي درد، تكرر ادرار و بي اختياري مرتبط با اختلالات التهابي مجاري ادراري استفاده ميكنند. همچنين براي تسكين اسپاسم‌هاي پيشابراه- مثانه‌اي ناشي از جراحي يا وسايل به كار رفته كاربرد دارد. دوز معمول آن 200 ميلي گرم، خوراكي و 3 بار در روز است.

اين دارو مسدد گيرنده هاي موسكاريني كولينرژيك است و از اين طريق باعث شل شدن عضلات صاف مثانه و دستگاه ادراري مي شود. همچنين به طور مستقيم و غير اختصاصي داراي اثر شل كنندگي بر عضلات صاف مي باشد.

فلاووكسات به راحتي از طريق مسير معده- روده‌اي جذب مي‌شود و به سرعت متابوليزه مي‌شود، همانند اسيد متيل فلاون كربوكسيليك بعد از 24 ساعت حدود 50 تا 60 درصد آن از طريق ادرار دفع شده است.

خشكي دهان، يبوست، تاري ديد، تهوع، ناراحتي شكم، برافروختگي صورت(به خصوص در بچه ها) مشكل در ادرار كردن، سردرد، گيجي، خشكي پوست، اسهال، آريتمي و تشنج از عوارض جانبي اين دارو هستند.

مصرف همزمان اين دارو با ديسوپيراميد، داروهاي ضدافسردگي سه حلقه اي و مهار كنده هاي مونوآمينواكسيداز، آنتي هيستامين ها، فنوتيزين ها و آمانتادين موجب افزايش اثرات ضد موسكاريني مي گردد. اين دارو موجب كاهش جذب گوارشي كتوكونازول گرديده و با اثرات گوارشي متوكلوپراميد و سيساپرايد مخالفت مي كند. اين دارو با ايجاد خشكي دهان اثر نيتراتهاي زيرزباني را كاهش مي دهد.

ممکن است باعث خواب آلودگی و تاری دید شود به قسمی که توانایی مغزی و حرکتی را تحت تاثیر قرار می دهد.
اگر برای انجام کاری تمرکز زیاد لازم دارید از مصرف این دارو پرهیز کنید(رانندگی و کار با ماشین آلات)
در هوای گرم و موقع ورزش با احتیاط مصرف شود چون ممکن است دمای بدن با این دارو افزایش یابد