پاپاورین

پاپاورین برای کنترل اختلالات عروق کرونر٬ محیطی و مغزی مصرف می شود
پاپاورین همچنین به عنوان یک داروی ضد اسپاسم برای اختلالات گوارشی و سرفه استفاده می شود
این دارو برای تشخیص و درمان اختلالات نعوظ از راه تزریق به Cavernosum Corpus در آلت تناسلی مردان استفاده می شود

پاپاورین یکی از آلکالوئیدهای تریاک است٬ هر چند که شباهت شیمیایی و فارماکولوژیک با سایر آلکالوئیدهای تریاک ندارد. این دارو دارای اثرات شل کنندگی مستقیم بر روی عضلات صاف است که بخشی از آن به توانایی دارو برای مهار آنزیم فسفو دی استراز مربوط است

پاپاورین عمدتا در کبد متابولیزه شده و از راه ادرار دفع می گردد.
99% از دارو به پروتئین های پلاسما متصل می شود.
مقداری از دارو پس از تزریق Intracavernosal در گردش خون سیستمیک توزیع می گردد

تزریق مقادیر زیاد این دارو ممکن است منجر به آریتمی قلبی شود. ترمبوز در محل تزریق نیز مشاهده شده است. تزریق Intracavernosal ممکن است سبب پریاپیسم وابسته به مقدار مصرف شود. فیبروز موضعی نیز با مصرف این دارو گزارش شده است

اثر لوودوپا در صورت مصرف هم زمان با این دارو کاهش می یابد

این دارو نباید در بیماران مبتلا به انسداد کامل دهلیزی - بطنی٬ از راه وریدی تزریق شود
پاپاورین در موارد زیر باید با احتیاط مصرف شود:
-بیماران مبتلا به کاهش حرکات گوارشی - اختلالات هدایت قلب و بیماری های غیرپایدار قلبی
-کنترل فشار خون بیمار٬ ریتم قلبی وضربان قلب در طول مصرف این دارو ضروری است

بیمار باید از تغییر وضعیت ناگهانی خودداری کند چون ممکن است باعث سرگیجه شود