ایمنوگلوبولین هپاتیت بی

توجه: پيش از مطالعه اين تك نگار، مراجعه به تك نگاركلي ايمنوگلوبولين ها ضروري است.

اين فرآورده براي پيشگيري از بيماري هپاتيتB در موارد ذيل مصرف مي شود: بعد از تماس تزريقي(سوزن تزريق يا تصادفي)، تماس غشاء مخاطي(ترشح تصادفي مايع)، تماس جنسي يا تماس خوراكي(استفاده از پيپت) با مواد HBsAg مثبت مثل خون، پلاسما يا سرم، در نوزادان متولد شده از مادران HBsAg مثبت، افراد در معرض خطر با عفونت هپاتيت B. تجويز ايمنوگلوبولين هپاتيت B قبل يا همراه واكسن هپاتيت B نه تنها با ايجاد پاسخ ايمني فعال نسبت به واكسن تداخل ندارد، بلكه دستيابي سريع به سطوح لازم پادتن ضد هپاتيت را موجب مي شود.

اين فرآورده حاوي مقدار زيادي از آنتي بادي ضد آنتي ژن سطحي ويروس هپاتيت B مي باشد.

بعد از تزريق اين فراورده، پادتن در عرض 6-1 روز ظاهر شده و 21-4 روز بعد به حداكثر مقدار خود مي رسد. نيمه عمر متوسط پادتن بين 25-17 روز مي باشد، ولي مصونيت براي 2 ماه تداوم دارد. تجويز اين فراورده بروز بيماري را 75% كاهش مي دهد و تجويز همزمان آن با واكسن هپاتيت B98% افراد را مصون مي سازد.

درد موضعي در محل تزريق، كهير و آنژيوادم از عوارض جانبي عمده مي باشند.

به دليل تداخل اثر با واكسنهاي ويروسي، تا 3 ماه بعد از تزريق اين نوع گلوبولين هپاتيت B، از تجويز واكسن هاي ويروسي بايد امتناع كرد.

1. براي افراد با سابقه واكنشهاي حساسيتي سيستميك به علت تجويز ايمنوگلوبولين هاي انساني، اين فرآورده بايد با احتياط مصرف شود.
2. احتمال انتقال بيماريهاي ويروسي وجود دارد.

1. به دليل احتمال بروز واكنشهاي شديد از تزريق داخل وريدي اجتناب شود. از راه داخل عضلاني و ترجيحاً در عضله ران يا دلتوئيد تزريق شود. به علت احتمال خطر آسيب به عصب سياتيك نبايد در عضله سريني تزريق كرد.
2. براي بيماران تحت درمان با مهار كننده پروتئيناز آلفا يك واكسيناسيون بر عليه هپاتيت B توصيه شده است. در صورت ناكافي بودن وقت براي تكميل پاسخ ايمني توسط واكسن، بايد يك نويت ايمنوگلوبولين هپاتيت B تزريق شود.
3. فراورده را بايد در دماي 8-2درجه سانتي گراد نگهداري و از انجماد آن جلوگيري كرد.