زینک

سولفات روي به عنوان مكمل در پيشگيري و درمان كمبود روي مصرف مي شود. نياز به اين ماده معدني درحالاتي از قبيل سوختگي ها، سيروز كبدي، ديابت، بي اشتهايي گاستركتومي، اختلالات ژنتيكي، نوزادان نارس، عفونت هاي مزمن، بيماريهاي روده، بيماري لوزالمعده، بيماري كليوي، اختلالات پوستي، استرس و ضربه ممكن است افزايش يابد.

روي براي حفظ ساختمان اسيدهاي نوكلئيك، پروتئين ها و غشاهاي سلولي ضروري است. به علاوه، رشد طبيعي و تقسيم سلولي، ترميم بافتي، بلوغ جنسي و دستگاه توليد مثل، عادت به تاريكي و ديد در شب، التيام زخمها، دفاع ايمني بدن، ادراك چشايي و احتمالاً پويايي از اعمال فيزيولوژيك وابسته به روي مي باشند.

جذب نمكهاي روي از مجراي گوارش ناچيز مي باشد. تقريباً 30-20 درصد از روي موجود در رژيم غذايي از طريق دوازدهه و ايلئوم جذب مي شود. اين عنصر اساساً در گلبولهاي قرمز و سفيد و همچنين در عضلات، استخوان ها، پوست، كليه ها، كبد، لوزالمعده، شبكيه و پروستات ذخيره مي شود. راه اصلي دفع روي (تقريباً 90 درصد) از طريق مدفوع است و ميزان كمي نيز از راه ادرار و عرق مي شود.

مصرف مقادير زياد دارو ندرتاً ممكن است باعث بروز مشكلات گوارشي به ويژه اشكال در هضم و درد اپي گاستريك، تهوع و مشكلات هماتولوژيك شود.

مقادير زياد روي ممكن است جذب مس از طريق روده را مختل نمايد. نمكهاي روي ممكن است جذب تتراسيكلين ها را از طريق ايجاد شلاتهاي غير محلول كاهش دهند. از اينرو فاصله زماني حداقل 2 ساعت بين تجويز مكمل هاي روي و تتراسيكلين ها ضروري مي باشد.

در صورتي كه بيمار دچار كمبود مس باشد، مصرف روي ممكن است كمبود مس را تشديد كرده يا سطح سرمي آن را كاهش دهد.

1. دارو حداقل يك ساعت قبل يا دو ساعت پس از غذا (مگر در صورت تحريك گوارشي) مصرف شود.
2. در صورت لزوم مي توان محتويات كپسول را روي غذاي سرد ريخته و مصرف كرد.
3. از مصرف غذاهاي حاوي كلسيم، فسفرو فيتات با اين دارو بايد خودداري گردد.
4. در صورت ايجاد تهوع، اسهال، بثورات پوستي، استفراغ شديد، از دست رفتن آب بدن و بي قراري، مقدار مصرف دارو بايد كاهش يافته يا اينكه دارو تا كنترل علايم فوق مصرف نشود.