پروتی رلین

پروتایرلین به عنوان داروی کمکی در تشخیص فعالیت غده تیروئید در بیماران مبتلا به اختلالات هیپوفیز و هیپوتالاموس و یا برای ارزیابی فعالیت هیپوفیز مصرف می شود. این دارو همچنین برای ارزیابی تأثیر یا تعدیل مقدار مصرف هورمون های تیروئیدی در بیماران مبتلا به گواتر سمی یا ندولار یا کم کاری اولیه غده تیروئید به کار می رود.

این دارو شبیه به هورمون آزادکننده تیروتروپین(TRH) باعث افزایش ترشح تیروتروپین(TSH) از غده هیپوفیز قدامی می شود. این دارو ترشح پرولاکتین و هورمون رشد را نیز افزایش می دهد.

نیمه عمر دارو5 دقیقه و مدت زمان لازم برای ایجاد حداکثر غلظت TSH30-20 دقیقه است. حدود سه ساعت بعد غلظت TSH به مقدار اولیه می رسد. دفع دارو کلیوی است.

در صورت حساسیت به دارو، ابتلا به بیماری های قلبی- عروقی، عدم کفایت کرونر، فشار خون بالا و بیماری اسندادی عروقی و در صورت خطرناک بودن فشار خون بالا، این دارو را نباید مصرف کرد.

برافروختگی یا قرمزی پوست، احساس مکرر دفع ادرار، احساس سبکی سر، تهوع، درد معده،خشکی دهان، افت فشار خون و غش کردن از عوارض جانبی مهم این دارو هستند.

مصرف همزمان با هورمون های غدد تیروئید و فوق کلیه، آسپیرین، داروهای دوپامینرژیک موجب کاهش پاسخ نسبت به دارو می شود.

تغیرات فشار خون شایع است. بیمار باید قبل، حین و بعد از تجویز دارو در وضعیت خوابیده باشد. قبل و در فواصل معینی طی 15 دقیقه بعد از تزریق دارو، فشار خون باید اندازه گیری شود. در صورت بروز تغییر بالینی مهم، کنترل فشار خون تا برگشت به حالت طبیعی باید ادامه یابد.

1- مصرف لیوتیرونین و لووتیروکسین را باید به ترتیب 7و 14 روز قبل از انجام آزمون قطع نمود.
2- تزریق داخل وریدی و در طی 30-15 ثانیه انجام شود. به دلیل کاهش پاسخ TSH نسبت به تزریق مکرر پروتایرلین، یک فاصله 7 روزه بین آزمونهای پروتایرلین توصیه می شود.
3- قبل از انجام آزمون بیمار باید از 6 ساعت قبل ناشتا بوده یا یک وعده غذای کم چرب مصرف کرده باشد. بلافاصله قبل از تجویز و در فواصل معینی (40،20و60دقیقه) بعد از تزیق پروتایرلین باید نمونه های خونی گرفته شود.