دانترولن

دانترولن در درمان اسپاسم و به عنوان داروي كمكي در درمان هيپرترمي بدخيم، سندرم نورولپتيك بدخيم، كمبود فسفريلاز عضلات و رشد ناقص و ناهنجار عضلاني نوع Duchenne به كار مي رود.

دانترولن در آزاد شدن يون كلسيم از رتيكولوم ساركوپلاسميك دخالت كرده از افزايش غلظت يون كلسيم ميوپلاسم جلوگيري يا آن را كاهش مي دهد. با كاهش يون كلسيم، فعاليت مسيرهاي كاتابوليكي كه همراه با سندرم بحران هيپرترمي بدخيم است، كاهش مي يابد. دانترولن همچنين به طور مستقيم بر روي عضلات اسكلتي عمل كرده و ارتباط بين تحريك عصبي انقباض را، از طريق تداخل با آزاد شدن يون كلسيم از رتيكولوم ساركوپلاسميك، قطع مي كند. و انقباض عضلاني ناشي از بازتابهاي چند سيناپسي و تك سيناپسي را كاهش مي دهد.

متابوليسم دانترولن كبدي است. نيمه عمر تزريق وريدي 8-4 ساعت و از راه خوراكي، 7/8 ساعت مي باشد. شروع اثر آن در اسپاسم هاي ناشي از اختلال نرون هاي حركتي، يك هفته بعد يا بيشتر است. دفع دارو كليوي است.

در بيماري فعال كبدي مثل هپاتيت يا سيروز به دليل افزايش خطر بروز مسموميت كبدي، مگر در درمان بحران هيپوترمي بدخيم نبايد مصرف شود.

اسهال شديد، ضعف تنفس: سرگيجه يا منگي، خواب آلودگي، احساس بدحالي يا بيماري، ضعف عضلاني، تهوع و استفراغ وخستگي غير عادي ادرار تيره يا خوني، اغتشاش شعور، يبوست شديد، تشنج، درماتيت حساسيتي، دفع مشكل ادرار، مسموميت كبدي، ضعف مغزي، فلبيت و ترشحات در فضاي مغزي، فلبيت و ترشحات در فضاي جنب يا پريكارديت از عوارض جانبي شايع دارو هستند.

مصرف همزمان دانترولن با داروهاي مضعف CNS و ساير داروهاي سمي براي كبد(در صورت مصرف طولاني مدت) باعث تشديد عوارض جانبي دارو مي شود.

1. در صورت بروز هپاتيت يا آزمون هاي غير طبيعي كار كبد، مصرف دارو قطع شود. در صورت نياز مجدد به دارو پس از بازگشت علائم به حال عادي، بيمار بستري مي شود و درمان با مقادير كم شروع و بتدريج اضافه شود. در صورت بروز هرگونه ناهنجاري مجدد در آزمون هاي كبد درمان بايد قطع شود.
2. مصرف طولاني مدت مقادير زياد در يك دوره زماني، خطر مسموميت كبد را بالا مي برد.
3. در صورت بروز اسهال شديد مصرف دارو قطع شود. اگر پس ازشروع مجدد مصرف اسهال شديد بروز كرد، ممكن است براي هميشه نياز به قطع دارو باشد.
4. در عيب كار قلب، كبد، ريه، ميوپاتي، بيماري هاي عصبي-عضلاني كه منجر به اختلال تنفسي مي شود و زنان بالاتر از 35 سال به ويژه زناني كه استروژن مصرف مي كنند به دليل افزايش خطر مسموميت كبدي، با احتياط مصرف شود.
5. در صورت بروز عوارضي مثل سرگيجه، خواب آلودگي يا منگي، اختلال بينايي يا ضعف عضلاني با احتياط مصرف شود. ضمناً براي كاهش عوارض فوق و تحريك گوارشي بايد درمان را ابتدا با مقادير كم شروع كرد و مقدار مصرف را تا نتيجه مطلوب به تدريج افزايش داد.
6. اگر بعد از 45 روز پيشرفتي در درمان حاصل نشد، مصرف دارو بايد قطع شود.

1. اگر بيمار قادر به بلع كپسول نباشد، محتوي كپسول را با آب ميوه يا ساير مايعات مخلوط و بلافاصله ميل نمايد.
2. در تزريق وريدي نبايد به خارج رگ و بافت هاي اطراف نشت كند چون PH محلول شديداً قليايي است.