ادروفونیوم کلراید

این فراورده برای تشخیص افتراقی میاستنی گراو؛ عامل کمکی درارزیابی درمان اورژانس در حملات میاستنیک مصرف می شود. این فراورده همچنین به عنوان آنتاگونیست کورار برای برگشت مهار عصب- عضله ناشی از یاکورار، توبوکورارین یا گالامین و به عنوان عامل کمکی در درمان ضعف تنفسی ناشی از مصرف زیاد کورار به کار می رود.

این دارو از هیدرولیز شدن استیل کولین توسط استیل کولین استراز جلوگیری می کند و در نتیجه انتقال تکانه های عصبی از محل اتصال عصب- عضله را تسهیل می نماید.

بعد از تزریق داخل وریدی، اثر این دارو در کمتر از یک دقیقه ظاهر می شود و 20-4 دقیقه به طول می انجامد و بعد از تزریق داخل عضلانی، اثر این دارو در طی 10-2 دقیقه شروع می شودو 40-10 دقیقه به طول می انجامد.

در صورت حساسیت مفرط نسبت به آنتی کولین استرازها، انسدادهای مکانیکی روده‌ها و مجاری ادراری نباید این دارو را مصرف کرد.

آریتمی، افت فشار خون، کاهش بازده قلبی، بلوک گره دهلیزی بطنی، تشنج، اختلال در تکلم، سرگیجه، سردرد و کاهش هشیاری، واکنش های آلرژیک، اسهال و کرامپ‌های شکمی، فلج عضلات تنفسی، لارنگواسپاسم، اختلال در تنفس از عوارض جانبی این دارو هستند.

اثر انسداد عصبی- عضلانی ناشی از آمینوگلیکوزید‌های سیستمیک، سایر داروهای آنتی کولین استراز و سوکسینیل کولین را تشدید می کند. این دارو اثر دارو های آنتی کولینرژیک، را کاهش می دهد. گلوکوکورتیکوئید‌ها اثر آنتی‌کولین‌ استراز را کاهش می دهد. منیزیم به علت مستقیم مهاری بر عضلات اثر ترکیبات آنتی‌کولین استراز را کاهش می دهد.

1- برای بیماران مبتلا به آسم، صرع، برادیکاری، انسداد کرونری، واگوتونی، هیپرتیروئیدیسم، آریتمی قلبی یا زخم گوارشی باید با احتیاط کامل مصرف شود.
2- در صورت استفاده به عنوان آنتاگونیست شل کننده عضلانی غیردپلاریزان، تا بهبودی کامل و برقراری تنفس طبیعی، استفاده از تهویه مکانیکی ضروری است.
3- به دلیل احتمال حساسیت مفرط در تعداد کمی از بیماران، آتروپین و اپی نفرین باید در دسترس باشد.

عدم حساسیت به آنتی کولین استراز ها ممکن است در بعضی بیماران مشاهده شود. در چنین مواردی، بیمار باید به دقت تحت مراقبت قرار گیرد و ممکن است کمک تنفسی مورد نیاز باشد. مقدار مصرف باید کاهش یابد یا مصرف قطع شود تا بیمار مجدداً حساس شود.