اینفلکسی مب

در مایع مفصلی بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید و در روده بیماران مبتلا به کرون TNF افزایش می یابد.

موارد مصرف:
آرتریت روماتوئید، اسپوندلیت انکیلوزان، بیماری کرون (در صورتی که به دیگر داروها جواب نداده باشد) از طریق انفوزیون داخل وریدی در زمان بیش از 2 ساعت مصرف می شود.

فارماکوکینتیک خطی دارد. نیمه عمر نهائی آن 8 تا 5/9 روز است. حداقل 8 هفته پس از مصرف دوز توصیه شده در خون قابل کشف است.

در بیمارانی که سابقه حساسیت به دارو یا دیگر پروتئین های Murine دارند، در افراد با نارسائی قلب متوسط و شدید ممنوع است و با احتیاط زیاد می توان در نارسائی قلب خفیف استفاده شود.
آنتی بادی های منوکلونال ساخته شده از پروتئین های انسان و موش- تا 6 ماه پس از قطع آن از باروری و شیردهی اجتناب شود.

ممکن است واکنشهای حاد در طول 1 تا 2 ساعت پس از تجویز خصوصاً در دوزهای اولیه یا ثانویه بروز کند. علائم آن تب، لرز، خارش، کهیر، تنگی نفس، درد قفسه صدری و افزایش یا کاهش فشار خون است. واکنشهای خفیف با کاهش دوز انفوزیون تزریقی و یا قطع موقت دارو ممکن است برطرف شود. اگر واکنشها شدید است درمان با این دارو باید متوقف شود. واکنشهای تأخیری 3 تا 12 روز پس از انفوزیون اتفاق می افتد که شامل میالژی، آرترالژی، تب و ثبورات پوستی است.
دیگر عوارض شایع شامل تهوع و استفراغ، درد شکم، اسهال، خستگی و درد کمر است. ایجاد آنتی بادی بر ضد آن ممکن است بوجود آید و باعث افزایش واکنشهای حساسیتی بعدی شود. آنتی بادی آنتی نوکلئارو آنتی بادی ضد DNA نیز ممکن است در مصرف داروهای مهارکننده TNF ایجاد شود. واکنشهای سندرم شبه لوپوس بندرت اتفاق می افتد که بایستی درمان را متوقف کرد.
عفونت در بیمارانی که با Infliximab و نیز با دیگر داروهایTNFI تحت درمان هستند شایع است ودر بیشتر موارد دستگاه تنفس فوقانی و دستگاه ادراری را تحت تأثیر قرار می دهد. مصرف TNFIبندرت با عفونتهای فرصت طلب همراه می شود و سپس با دوباره فعال شدن سل، خصوصاً در بیمارانی که وضعیتهای مساعد کننده عفونت در بدن دارند عفونت ایجاد خواهد شد که گاهی منجر به فوت خواهد شد. TNFI نباید در بیمارانی که عفونتهای شدید مثل سل فعال و عفونتهای فرصت طلب دارند استفاده شود و بایستی با بوجود آمدن این شرایط دارو قطع شود.

واکسنهای زنده نبایستی همراه با Infliximab استفاده شود. اگر همراه داروهایی شبیه به Anakinra استفاده استفاده شود ممکن است خطرات عوارض جانبی را افزایش دهد.

در بیمارانی که سابقه عفونتهای راجعه و بیماری زمینه ای دارند که مستعدکننده عفونت است باید با احتیاط مصرف شود. قبل از شروع درمان بایستی بیمار از لحاظ سل فعال یا تأخیری بررسی شود.
6 ماه پس از شروع مصرف دارو بیمار بایستی از لحاظ عفونتها بررسی شود.
در مواردی پس از یک مدت طولانی درمان و قطع آن و شروع مجدد باید بیمار از از لحاظ واکنشهای تأخیری بررسی دقیق شود. این دارو می تواند بندرت علائم بالینی و رادیولوژیکی بیماریهای مولتی پل اسکلروزیس و نوریت بینائی را بدتر کند.