فلبامات

- به عنوان خط اول درمان ضد صرع کاربردی ندارد و تنها در بیمارانی که به درمان های جایگزین پاسخی مناسب نداده اند و صرع شدید دارند در صورت پذیرفتن خطر آنمی آپلاستیک و یا نارسایی کبدی این دارو استفاده می شود. بیماران بایستی از خطرات آن کاملا آگاه بوده و به صورت مکتوب رضایت نامه ارائه دهند. فلبامات به صورت تک دارویی یا اضافه شونده به رژیم درمانی تشنج پارشیال ( با یا بدون انتشار ) و در بزرگسالان مبتلا به صرع استفاده می شود.
- به رژیم درمانی صرع های پارشیال و منتشر کودکان ناشی از سندرم Lennox-Gastaut اضافه می شود.

مکانیسم دقیق این دارو مشخص نیست. فلبامات اولین داروی دارای عملکرد دوگانه است و تحریک کننده NMDA و مهار کننده GABA بطور هم زمان است

فلبامات پس از مصرف خوراکی به خوبی جذب می شود . ۹۰٪ دارو از طریق ادرار دفع می شود.۴۰٪ از آن بدون تغییر و بقیه دارو بصورت متابولیت دفع می گردد.
مصرف فلبامات با غذا تاثیر بر زیست دستیابی دارو ندارد.
پروتئین بایندینگ دارو ۲۰ تا ۲۵ درصد است

عوارض معمول این دارو شامل: دل درد - زخم معده - طعم بد در دهان - تغییر در راه رفتن و بالانس - دپرسیون - گریه - اسهال - گیجی- منگی- دو بینی - سردرد - سرخوشی(افوریا)

موارد نادری از عارضه خطرناک و بالقوه کشنده آنمی آپلاستیک از این دارو گزارش شده است.

در صورت مشاهده یکی از علائم زیر سریعا به پزشک مراجعه کنید: مدفوع سیاه - درد قفسه سینه - عدم کنترل ادرار - تب - سرفه دائمی - افسردگی - ادرار دردناک

فلبامات با طیف گسترده ای از داروها تداخل ایجاد می کند که در اینجا مهمترین این تداخلات ذکر می گردد:
کلوپیدگرل - سیتالوپرام - کلوزاپین - اتینیل استرادیول و کلیه ترکیبات این دارو - استرادیول - بوپرونورفین - لوونورژسترول - لفلونوماید - پروپوکسی فن

در صورت مشاهده عوارضی همچون تب - زخم دهان و گلو - کبودی بی جهت در حین مصرف این دارو و یا حتی تا چند ماه پس از قطع مصرف این دارو سریعا به پزشک مراجعه کنید.
در صورت بروز علائمی مانند خستگی مفرط - ادرار تیره - مدفوع روشن - زردی پوست یا چشم در حین مصرف این دارو به پزشک مراجعه کنید
این دارو در بیماران با نقص کبدی ممنوع است

آزمایشات دوره ای خون که توسط پزشک تجویز می شود باید بصورت مرتب انجام شود