کلروکین

این دارو به تنهایی برای درمان یا پیشگیری از مالاریا ناشی از پلاسمودیوم ویواکس، پلاسمودیوم اوال و پلاسمودیوم مالاریه مصرف می شود. مصرف این دارو برای درمان مالاریای ناشی از پلاسمودیوم فالسیپارم به دلیل گستردگی مقاومت انگل به دارو توصیه نمی شود. کلروکین همچنین در درمان آرتریت روماتوئید و لوپوس اریتماتوز مصرف می شود.

مکانیسم اثر دقیق این دارو شناخته نشده است، اما به توانایی دارو برای پیوند یافتن به DNAارتباط داده می شود. اثر ضدروماتوئیدی دارو نیز به فعالیت خفیف کاهش دهندگی ایمنی نسبت داده می شود.

این دارو از راه خوراکی کاملاً جذب می شود، اما سرعت جذب آن متغیر است. پس از جذب در اغلب بافت های بدن توزیع می یابد. غلظت سرمی دارو 5/3 ساعت پس ازمصرف خوراکی به اوج خود می رسد. نیمه عمر دارو 2-1 ماه است. دفع دارو عمدتاً کلیوی و خیلی آهسته است. دفع دارو عمدتاً کلیوی و خیلی آهسته است، به طوری که تا ماهها بعد از قطع مصرف دارو، همچنان در ادرار بیمار قابل ردیابی است اسیدی کردن ادرار سرعت دفع دارو را افزایش می دهد.

در بیماران فاویسم منع مصرف دارد.

اختلالات معدی – روده ای، سردرد، تشنج، اختلالات بینایی، بیرنگ شدن مو یا ریزش آن و واکنش های پوستی با مصرف این دارو گزارش شده است.

داروهای آنتی اسید جذب کلروکین را کاهش می دهند. کلروکین اثر داروهای ضد صرع را کاهش می دهد. کلروکین احتمالاً موجب افزایش غلظت پلاسمایی سیکلوسپورین و دیگوکسین می شود. کلروکین ممکن است علایم میاستنی گراو را تشدید کند و در نتیجه اثرات داروهای نئوستیگمین و پیریدوستیگمین را کاهش دهد. سایتیدین متابولیسم کلروکین را کاهش و غلظت پلاسمایی آن را افزایش می دهد. مصرف کلروکین با واکسن هاری ممکن است بر پاسخ بدن نسبت به واکسن موثر باشد.

1- کلروکین در موارد زیر باید با احتیاط فراوان مصرف شود :
عیب کار کلیه، عیب کار کبد، پسوریازیس، اختلالات نورولوژیک، میاستنی گراو، اختلالات حاد معدی- روده ای ، کمبودG6PD و اختلالات شدید خونی.

2- معاینات چشم پزشکی و عصبی – عضلانی و همچنین انجام آزمون شمارش تام خون در طول درمان با این دارو ممکن است ضروری باشد.

1- برای پیشگیری از ابتلا به مالاریا بهتر است از یک هفته قبل از سفر به مناطق آلوده مصرف کلروکین را آغاز کرد و حداقل تا 4 هفته پس از بازگشت از آن مناطق آلوده ادامه داد. در صورتی که فرد یک سال پس از بازگشت از آن مناطق ( به ویژه طی 3 ماه اول ) دچار هر نوع کسالت شود، باید به پزشک مراجعه کند، زیرا خطر ابتلا به مالاریا وجود دارد.
2- به منظور کاهش تحریک احتمالی گوارشی، بهتر است دارو با غذا یا شیر مصرف شود.
3- این دوره بیش از مقدار تجویز شده، نباید مصرف شود.
4- دوره درمان با این دارو باید کامل شود.
5- مراجعه منظم به پزشک برای بررسی مشکلات خونی، ضعف عضلانی و معاینات چشم پزشکی ضروری است.
6- در صورت بروز تاری دید یا هر نوع اختلال بینایی باید احتیاط نمود.