ناراتریپتان

این دارو جهت درمان حاد حملات میگرن بکار می رود و بایستی به محض شروع سردرد میگرنی داده شود. این دارو نبایستی به عنوان پروفیلاکسی داده شود.

دارو به عنوان آگونیست سروتونین از طریق اثر روی رسپتورهای سروتونین عروق خونی اکسترا سربرال سبب انقباض عروق، مهار ریلیز نوروپپتید و کاهش انتقال درد در مسیرهای تریژمینال می شود.

بدنبال تجویز خوراکی، حداکثر سطح پلاسمائی آن 3-2 ساعت حاصل شده و فراهمی زیستی آن در حدود 74-63% است. باند پروتئینی آن 29% است. عمدتاً از طریق ادرار دفع شده که 50% آن بصورت تغیر نیافته و 30% آن بصورت متابولیتهای غیر فعال است. نیمه عمر حذفی آن حدود 6 ساعت بوده که مشخصاً در بیماران با اختلال کبدی یا کلیوی طولانی می شود.

ضعف، سرگیجه، احساس سرخوشی، سردرد، ترمور، خواب آلودگی، درد قفسه سینه، احساس سنگینی، وازواسپاسم عروق کرونر، ایسکمی میوکارد موقت، فیبریلاسیون بطنی، تاکیکاردی بطنی، خشکی دهان، تهوع، اسهال، استفراغ، احساس گرما یا سرما.

همزمان و تا 14 روز بعد از قطع مصرف مهار كننده منو‌آمين اكسيداز نبايد از سوماتریپتان استفاده نمود. مصرف همزمان اين دارو با ليتيم ،‌ضد افسردگي‌هاي سه حلقه‌اي و مهاركننده‌هاي اختصاصي برداشت سروتونين موجب ضعف ، تشديد رفلكس‌ها، عدم هماهنگي مي‌گردد. مصرف دي‌هيدروارگوتامين ، ارگوتامين ومتي‌سراژيد همراه با اين دارو باعث تشديد اثر انقباض عروق مي‌شود.

این دارو دربیماران با اختلال شدید عملکرد کبدی و کلیوی (کلیرانس کراتی نین کمتر از ml/min15) نبایستی استفاده شود و در بیماران با اختلال کبدی یا کلیوی خفیف تا متوسط بایستی با احتیاط بکار رود. بیماران با سابقه افزایش حساسیت به سولفونامیدها ممکن است با این دارو نیز واکنشی مشابه نشان دهند.

1. قرص بايد به طور كامل بلعيده و از شكستن ، خرد كردن و جويدن آن خودداري شود.
2. در صورت دراز كشيدن بيمار در یک اتاق تاريم و ساكت، تأثير دارو بيشتر خواهد شد.
3. اگر با يك بار مصرف بهبودي حاصل نشد، از مصرف مقادير اضافي خودداري و بايد از داروهاي جايگزين استفاده شود. در صورت عود سردرد بعد از بهبودي اوليه مي‌توان مقادير اضافي تجويز نمود.
4. بين دفعات مصرف ناراتريپتان بايد 7-5 روز فاصله داشته باشد.