پروبانتلین

پروپانتلين به عنوان داروي كمكي در درمان زخم هاي گوارشي و اختلالات گوارشي ناشي از اسپاسم عضلات صاف معدي-روده اي مصرف مي شود.

اين دارو به طور رقابتي گيرنده هاي موسكاريني را مسدود كرده و باعث مهار حركات عضله صاف و كاهش ترشحات معده مي گردد.

حدود 50 درصد از راه خوراكي جذب مي گردد و بقيه آن در دستگاه گوارش هيدروليز مي شود. نيمه عمر آن 9 ساعت است. محل اصلي متابوليسم اين دارو در كبد است و به آهستگي از كليه دفع مي گردد.

احتمال بروز افزايش حرارت بدن در مصرف اين دارو در مناطق گرمسير يا در صورت فعاليت شديد بدن وجود دارد، از عوارض شايع اين دارو مي توان از يبوست، احساس نفخ، كاهش تعريق، خشكي دهان، سردرد و نبض سريع نام برد.

دفع ادراري پروپانتين در صورت استفاده از داروهاي قليايي كننده ادرار از جمله استازولاميد به تاخير مي افتد. در صورت مصرف اين دارو با آمانتادين، ‌ضد افسردگي هاي سه حلقه اي، داروهاي ضد هيستاميني، ساير داروهاي ضدموسكاريني، ديسوپيراميد، هالوپريدول و تيوگزانتين ها اثر ضدموسكاريني آنها تشديد مي گردد. ضداسيدها و داروهاي ضد اسهال جاذب، جذب اين دارو را كاهش مي دهند. مصرف همزمان اين دارو با داروهاي ضد درد مخدر شبه ترياك ممكن است منجر به افزايش خطر يبوست شديد، انسداد و فلج روده ها و يا احتباس ادرار شود.

1. در بيماران سالخورده احتمال بروز اختلال حافظه، هيجان، آشفتگي، خواب آلودگي يا اغتشاش شعور وجود دارد.
2. به دليل بروز خشكي دهان احتمال بروز پوسيدگي دندانها، در مصارف طولاني مدت وجود دارد.
3. در بيماري هاي انسدادي روده،‌ آشالازي و تنگي پيلور،‌گلوكام با زاويه باريك، التهاب مري ناشي از برگشت محتويات معده به مري، احتباس ادرار و بزرگي پروستات با احتياط مصرف گردد.

1. براي افزايش جذب، اين دارو، 1-5/0 ساعت قبل از غذا مصرف گردد.
2. احتمال افزايش حساسيت چشمها به نور و بروز خشكي دهان وجود دارد.
3. در هواي گرم يا در صورت فعاليت شديد بدني احتمال افزايش دماي بدن وجود دارد.