لامیوودین

لامی وودین، معمولا همراه با سایر داروهای ضد رتروویروس ، برای درمان عفونت ناشی از ویروس HIV مصرف می شود. این دارو در درمان هپاتیتB مزمن نیز مصرف می گردد.

این داروها مهار کننده آنزیم نو کلوزئید ریورس ترانس کریپتاز و از نظر ساختمانی شبیه سیتوزین می باشد و مانع تکثیر رتروویروس ها (شامل ویروس HIV ) است.

لامی وودین از راه خوراکی به سرعت جذب می شود و اوج غلظت سرمی آن یک ساعت پس از مصرف حاصل می گردد . این دارو از سد خونی – مغزی عبور می کند . دارو در داخل سلول به متابولیت فعال تری فسفات تبدیل می شود . متابولیسم کبدی این دارو نا چیز است و دارو عمدتاً به صورت تغییر نیافته از راه کلیه دفع می گردد. نیمه عمر دفع دارو 5-7 ساعت است .

درد های شکمی، تهوع، استفراغ، اسهال، سردرد، تب، بثورات جلدی، بیحالی، بی خوابی، سرفه، درد استخوانی عضلانی و نوروپاتی محیطی از عوارض شایع این دارو هستند. پانکراتیت از عوارض نادر این دارو است. لاکتیک اسیدوز نیز با مصرف این دارو گزارش شده است .

مصرف همزمان این دارو با تری متو پریم ( موجود در کوتریموکسازول ) به دلیل رقابت در دفع کلیوی باعث افزایش غلظت سرمی دارو می شود. مصرف همزمان لامی وود ین و زید وود ین ممکن است موجب بروز کم خونی شدید شود.

مصرف این دارو در موارد زیر باید قطع شود :
1- بروز درد های شکمی، تهوع و استفراغ ( باید احتمال بروز پانکراتیت رد شود ) ، افزایش غلظت سرمی آمینوترانسفراز، هپاتومگالی پیشرونده، لاکتیک اسیدوز متابولیک یا با منشاء ناشناخته .
2- در صورت ابتلای بیمار به هپاتومگالی یا سا یر بیماری های کبدی یا بیماران در معرض خطر ابتلا به بیماری های کبدی و نیز در بیماران مبتلا به عیب کار کلیه با احتیاط فراوان مصرف شود.
3- قبل از شروع درمان هپاتیت B با این دارو، احتمال وجود عفونت HIV باید رد شود، زیرا مقادیر مصرف لامی وود ین برای درمان هپاتیت B کمتر است و ممکن است موجب بروز مقاومت ویروس HIV نسبت به دارو شود.

1- از مصرف همزمان سایر دارو ها با این دارو بدون دستور پزشک باید خوداری کرد .
2- دوره درمان با این دارو باید کامل شود.