آمینوفیلین

آمينوفيلين براي درمان انسداد برگشت پذير راه هاي تنفسي و آسم حاد و به عنوان محرك تنفسي در آپنه نوزادان مصرف مي شود.

آمينو فيلين در بدن تئوفيلين آزاد مي كند. جذب آن بعد از تزريق عضلاني آهسته مي باشد و ممكن است در محل تزريق رسوب نمايد. متابوليسم دارو كبدي است و از طريق كليه ها از بدن دفع مي شود.

توزیع: 0.45 L/kg بر اساس وزن ایده آل بدن
اتصال به پروتئین: 40%، عمدتاً آلبومین
متابولیسم: کودکان بالای 1 سال و بزرگسالان: کبدی؛ شامل CYP1A2، 2E1 و 3A4؛ تشکیل متابولیت فعال
نیمه عمر حذف: متغیر و وابسته به سن، عملکرد کبد، عملکرد قلب، بیماری های ریوی و سابقه مصرف سیگار، در فرد غیر سیگاری 8 ساعت، فرد سیگاری 4-5 ساعت
دفع: ادراری (10% به صورت داروی دست نخورده)
زمان رسیدن به پیک: 30 دقیقه

تاكيكاردي ، طپش قلب، تهوع، اختلالات دستگاه گوارش، سردرد، فراموشي، آريتمي و تشنجات بويژه در موارد تزريق سريع داخل وريدي ممكن است مشاهده شود. به علاوه اتيلين دي آمين موجود در آمينوفيلين ممكن است باعث كهير، تب يونجه، بثورات جلدي يا التهاب پوست شود.

تجويز همزمان سايمتيدين، سيپروفلوكساسين، اريترومايسين، پروپرانولول و تيابندازول با آمينوفيلين احتمالاً باعث افزايش غلظت متابوليت فعال آن مي شود. تجويز همزمان فني توئين و ريفامپييسن با تئوفيلين و كشيدن سيگار يا تنباكو احتمالاً باعث كاهش غلظت آن به واسطه تحريك متابوليسم مي شود. تجويز همزمان مسددهاي گيرنده بتاآدرنرژيك ممكن است اثرات گشادكنندگي نايژه اي دارو را مهار كند. مصرف همزمان با كتامين ممكن است آستانه حملات صرع را كاهش دهد.

در صورت وجود خيز حاد ريوي، ناتواني احتقاني قلب، تب پايدار، بيماري هاي كبدي، پركاري غده تيروئيد، سپسيس و اختلالات صرعي بايد با احتياط تجويز شوند.

1. آمينوفيلين نبايد در يك سرنگ با ساير داروها مخلوط شود.
2. تزريق داخل عضلاني دارو بسيار محرك است. آمينوفيلين را بايد خيلي آهسته داخل وريد(حداقل طي 20 دقيقه) تزريق نمود.