پرد نیزون

دقت کنید: با پردنیزولون اشتباه نشود.
پردنيزون براي درمان جايگزيني در نارسايي غده فوق كليوي استفاده مي شود. اين دارو همچنين در درمان علامتي اختلالات التهابي و آلرژيك و در جهت سركوب كردن سيستم ايمني استفاده مي شود. پردنيزون در هايپرپلازي مادرزادي غده فوق كليه و ادم مغزي نيز مؤثر است.

اين دارو با عبور از غشاء سلولي به گيرنده هاي خود در ستوپلاسم متصل شده و كمپلكس دارو-گيرنده وارد هسته سلولي مي شود. اين كمپلكس با اتصال به نواحي خاصي از DNAموجب تحريك روند رونويسي mRNA و بدنبال آن ساخت آنزيم هايي مي گردد كه در نهايت مسئول اثرات سيستميك كورتيكواستروئيدها مي باشند. كورتيكواستروئيدها با جلوگيري از تجمع سلول هاي التهابي در ناحيه التهاب، مهار فاگوسيتوز و آزاد شدن آنزيم هاي مسئول در التهاب و مهار ساخت و آزاد شدن واسطه هاي شيميايي التهاب، اثرات ضدالتهابي خود را اعمال مي كنند.

فراهمي زيستي دارو، حدود 90-80% و نيمه عمر آن 4-3 ساعت مي باشد. پردنيزون بطور عمده در كبد و مقاديري نيز در كليه و بافت ها به متابوليت هاي غير فعال تبديل مي شود. متابوليت هاي غير فعال اين دارو از طريق كليه دفع مي شوند.

در صورت وجود عفونت هاي سيستميك كه با وجود داروهاي ضدميكروبي اختصاصي درمان نشده اند، نبايد مصرف شود.

درمان درازمدت با پردنيزون بيمار را از جهت ابتلاء به بيماري هاي عفوني مستعد مي كند و از طرفي علائم عفونت نيز پنهان مي شود. مصرف مقادير زياد پردنيزون مي تواند اختلالات رواني را تشديد كند. كاهش و يا تاري ديد، تكرر ادرار و پرنوشي، قرحه گوارشي، علائم شبه كوشينگ، آكنه و افزايش فشار خون از عوارض جانبي دارو هستند.

مصرف همزمان اين دارو با ريفامپين ، داروهاي ضد صرع مانندكاربامازپين، فنوباربيتال، فني توئين و پريميدون موجب تسريع متابوليسم متيل پردنيزون و كاهش اثر دارو مي گردد. اين دارو ممكن است باعث كاهش اثر داروهاي پايين آورنده قند خون و يا داروهاي كاهنده فشار خون گردد.

1- استفاده طولاني مدت پردنيزون در كودكان مي تواند منجر به مهار رشد شود.
2- بدنبال مصرف اين دارو ممكن است آزمون هاي بررسي عملكرد محور هيپوتالاموس-هيپوفيز –غده فوق كليوي دچار اختلال شود.
3- در افراد مسن و بخصوص زنان يائسه، احتمال ايجاد پوكي استخوان و فشار خون بالا، افزايش مي يابد.
4- با تجويز مقادير بيش از mg/day7/5 ممكن است علائمي شبيه سندرم كوشينگ ظاهر شود.
5- در افراد با سابقه ابتلاء به سل، زيادي فشار خون، سكته اخير قلبي، نارسايي احتقاني قلب، اختلال عملكرد كليه و كبد، ديابت با سابقه فاميلي اين بيماري، اختلالات روحي و رواني حاد، صرع، زخم هاي گوارشي و كم كاري تيروئيد با احتياط تجويز شود.

1. برا ي به حداقل رساندن تحريك گوارشي پردنيزون خوراكي بايد بعد از غذا مصرف شود.
2. از قطع ناگهاني مصرف دارو و بعد از استفاده طولاني(بيش از 3 هفته) پرهيز شود.
3. در طول درمان ، مصرف سديم بايستي محدود شده و مصرف مكمل هاي حاوي پتاسيم توصيه مي شود.
4. معاينات چشم پزشكي در طول درمان دراز مدت، به طور مرتب بايد انجام گيرد.