منیزیوم سولفات

اين دارو براي برطرف كردن كمبود منيزيم، آريتمي، بعد از موارد مشكوك به سكته قلبي و جلوگيري از تشنج ناشي ا ز اكلامپسي مصرف مي‌شود.

مكانيسم اثر منيزيم كاملا شناخته‌شده نيست. اما بر پمپ Na+/K+ATPase، كانالهاي سديمي، پتاسيمي و كلسيمي تأثير مي‌گذارد. همچنين موجب كاهش آزاد شدن استيل كولين در محل اتصال عصب – عضله مي‌گردد.

از راه وريدي اثر دارو بلافاصله شروع و حدوود 30 دقيقه ادامه مي يابد. اين دارو از طريق كليه‌ها دفع مي‌شود. اثر دارو از راه عضلاني پس از يكساعت شروع مي‌شود و طول اثر آن 4-3 ساعت است.

در صورت بلوك قلبي و نارسايي كليه نبايد مصرف شود.

زيادي منيزيم خون، نهوع ، استفراغ ، تشنگي، برافروختگي پوست، كاهش فشار خون، آريتمي، اغماء ، تضعيف تنفسي، خواب‌آلودگي ، توهم ،‌فقدان رفلكس تاندوني و ضعف عضلاني از عوارض جانبي اين دارو هستند.

اين دارو به علت رقابت با يون كلسيم اثر داروهاي غير دپلاريزان شل‌كننده عضلات را افزايش مي‌دهد.

1. اين دارو در نارسايي كبدي و يا كليوي بايد با احتياط فراوان تجويز شود.
2. در طول مدت تجويز اين دارو ،‌غلظت منيزيم و ساير الكتروليت‌هاي خوني مرتبا كنترل شود.
3. تزريق داخل عضلاني اين دارو دردناك است
4. در طول مصرف اين دارو در اكلامپسي ، ECG، فشار خون و علائم افزايش غلظت پلاسمايي بايد كنترل شود و در صورت بروز نشانه‌هاي مسموميت با منيزيم(عدم رفلكس زانو، ضعف، تهوع، احساس داغ شدن، برافروختگی، خواب‌آلودگي، تاري ديد و لرزش صدا) تزريق گلوكونات كلسيم توصيه مي‌شود.
5. محلول 50% اين دارو قبل از انفوزيون وريدي بايد تا غلظت 20% رقيق شود.