تری هگزی فنیدیل

تری هگزی فنیدیل در درمان بیماری پارکینسون و کاهش عوارض خارج هرمی ناشی از داروها ( به جز دیسکنزی دیررس ) تجویز می‌شود.

این داروها با مهار گیرنده‌های موسکارینی در مغز موجب می‌شود که تعادل بین فعالیت سیستم کولینرژیک و دوپامینرژیک برقرار شود. بعلاوه، دارای اثر مستقیم ضد اسپاسم بر عضلات صاف نیز می‌باشد.

از راه خوراکی به خوبی جذب می‌شود. اثر این دارو پس از یک ساعت شروع و طول اثر آن 12-6 ساعت است.

در موارد احتباس ادراری درمان نشده،گلوکوم با زاویه بسته یا انسداد دستگاه گوارش نباید مصرف شود.

خشکی دهان، اختلال گوارشی، گیجی، تاری دید، احتباس ادرار، افزایش ضربان قلب، افزایش حساسیت، عصبی شدن، توهم، تحریک و اختلالات روانی از عوارض جانبی این دارو هستند.

مصرف توام این دارو با داروهای دیسوپیرامید، ضد افسردگی سه حلقه ای و مهار کننده آنزیم مونوآمین‌اکسیداز، آنتی‌هیستامین، فنوتیازین‌ها، آمانتادین و داروهای آنتی‌کولینرژیک باعث افزایش اثر آنتی موسکارینی می‌شود. این دارو جذب کتوکونازول و غلظت پلاسمایی فنوتیازین‌ها را کاهش می‌دهد و با اثر سیساپراید بر دستگاه گوارش مقابله می کند. این دارو با ایجاد خشکی دهان، در حل شدن نیتراتهای زیر زبانی اختلال ایجاد کرده و اثر آنها را کاهش می‌دهد. در صورت مصرف همزمان با لودوپا ممکن است باعث افزایش کارآیی لودوپا شود. در صورت وجود سابقه پسیکوز مصرف همزمان توصیه نمی شود.

1- در بیماری قلبی- عروقی یا نارسایی کبدی یا کلیوی با احتیاط تجویز شود.
2- این دارو ممکن است بر اعمالی که نیاز به مهارت دارند مثل رانندگی تاثیر بگذارد.
3- مقادیر اندک دارو باعث تضعیف CNS می‌شود، در حالیکه در مقادیر بالاتر ممکن است باعث تحریک مغز شود.

در صورت بروز خشکی دهان یا عوارض گوارشی بهتر است قبل از غذا مصرف شود.