ارگوتامین سی

تركيب ارگوتامين و كافئين براي درمان سردردهاي عروقي، مانند حملات حاد ميگرن و يا انواع ميگرن كه به ساير داروهاي ضد درد پاسخ نمي‌دهد، استفاده می شود.

-ارگوتامین: این دارو گیرنده‌های آلفا- آدرنرژیك را تحریك كرده و با مقادیر درمانی عروق محیطی را تنگ می‌كند (اگر تونیسیته عروق كم باشد). با این وجود، اگر تونیسته عروق زیاد باشد، این دارو موجب گشاد شدن عروق می‌شود. این دارو با مقادیر زیاد یك مسدودكننده رقابتی آلفا- آدرنرژیك است. ارگوتامین با مصرف مقادیر درمانی برداشت مجدد نوراپی نفرین را مهار می‌كند كه این امر فعالیت تنگ كننده عروق آن را افزایش می‌دهد. این دارو به‌عنوان یك آنتاگونیست ضعیف تر سروتونین، سرعت افزایش یافته تجمع پلاكتها توسط سروتونین را كم می‌كند.
در درمان سردردهای عروقی، ارگوتامین احتمالاً به طور مستقیم سبب تنگی بسترهای شریانی گشاد شده كاروتید می‌شود، در حالیكه دامنه ضربان را كاهش می‌دهد. به نظر می‌رسد اثرات سروتونینرژیك و كاتكول آمین این دارو نیز در این اثر درگیر هستند.

كافئین: این دارو سرعت و میزان جذب ارگوتامین را افزایش می‌دهد.

جذب ارگوتامين آهسته و ناكامل است، اما كافئين جذب آن را تسهيل مي‌كند. متابوليسم آن احتمالا كبدي است و نيمه عمر آن حدود 2 ساعت است. دفع آن از صفرا است. كافئين به خوبي و سهولت از مجراي گوارش جذب و در تمام قسمتهاي بدن انتشار مي‌يابد . متابوليسم آن كبدي است و از راه دفع آن نيز كليوي است.

مصرف این دارو در زنان باردار اکیدا ممنوع است و جزء گروه X طبقه بندی می شود و ممکن است باعث مرگ یا نقص عضو جنین گردد.

اين دارو در صورت آنژيوپلاستي، جراحي عروق بويژه شريان و زيادي شديد و غير قابل كنترل فشار خون نبايد مصرف شود.

بيحسي و گزگز انگشتان دست، پا يا صورت، گرفتگي عضلاني، خارش پوست، درد در ناحيه بازو، سرد شدن يا رنگ پريدگي دستها يا پاها، اسهال، سرگيجه، تهوع يا استفراغ و خيز از عوارض جانبی دارو هستند.

مصرف همزمان با ساير آلكالوئيد‌هاي ارگو يا داروهاي تنگ كننده عروق ممكن است ايسكمي عروق محيطي و گانگرن شود. استعمال زياد دخانيات همراه با ارگوتامين ممكن است موجب بروز ايسكمي عروق محيطي گردد. به دليل داشتن كافئين در اين فراورده مصرف همزمان با ساير داروهاي محرك CNS موجب تحريك بيش از حد CNS مي‌گردد. مصرف همزمان ليتيم همراه با کافئین ممکن است دفع ادراری لیتیم را افزايش داده و اثر درماني آن را كاهش دهد.

اين دارو در موارد زير بايد با احتياط فراوان مصرف شود: بيماري شريان كرونر، آنژين صدري (غير پايدار يا وازواسپاستيك)،‌عيب كار كبد، بيماري عروق محيطي، كهير‌شدید بويژه اگر همراه با بيماري كبد باشدو عيب كاركليه، اضطراب، بيماري شديد قلب، قرحه گوارشي و بي‌خوابي.

1. مصرف دارو با شروع اولين علائم ميگرني بيشترين اثر را دارد.
2. به بيمار توصيه مي‌شود پس از مصرف دارو به مدت 2-1 ساعت در اتاق تاريك استراحت نمايد.
3. از استعمال دخانيت بايد خودداري شود.
4. اين دارو نبايد بيش از مقدار توصيه شده مصرف شود.
5. در صورتي كه مصرف مقادير معمول سبب رفع سردرد نشود بايد به پزشك مراجعه شود.