تیزانیدین

ضد اسپاسم (ترکیب آدرنرژیک، آگونیست گیرنده 2α).
درمان علامتی اسپاستیسیتی همراه با مولتیپل اسکلروزیس ویا ضایعات نخاعی.

این دارو به عنوان آگونیست گیرنده 2α، در سطح اسپینال و سوپرااسپینال عمل کرده و سبب مهار اینتر نورون های تحریکی و در نتیجه کاهش اسپاسم عضلات می شود.

دارو پیرو تجویز خوراکی به خوبی از دستگاه گوارش جذب می شود. نیمه عمر دارو حدود 12 ساعت است و به میزان 30% به پروتئین های پلاسما متصل می شود. تیزانیدین به طور وسیعی تحت متابولیسم عبور اول کبدی قرار می گیرد (مسیر آنزیمی سیتوکروم P450 بویژه CYP1A2). نیمه عمر دارو 4-2 ساعت است.

اضطراب، افسردگی، عصبی شدن، خواب آلودگی، تاری دید، خشکی دهان، درد ماهیچه، ضعف، برادیکاردی، تهوع، افزایش سطح آنزیم های کبدی

الف) مصرف همزمان این دارو با با داروهای ضدبارداری خوراکی سبب کاهش کلیرنس دارو و افزایش سطح سرمی و اثر دارو می شود.
ب) مصرف همزمان این دارو با داروهای آنتی هایپرتانسیو ممکن است سبب افزایش ریسک هایپوتانسیون شود.
ج) از مصرف همزمان این دارو با داروهای تضعیف کننده CNS شامل الکل، داروهای ضدافسردگی، آرام بخش-خواب آور ها باعث افزایش اثرات تضعیف CNS می گردد.

الف) با توجه به اینکه این دارو سبب خواب آلودگی می شود لذا باید بیمار از انجام کارهایی که نیاز به هشیاری دارد (نظیر رانندگی و یا کار با دستگاه) اجتناب کند.
ب) مصرف این دارو در بیماران با نارسایی کبدی شدید کنترااندیکه است.