متیل تیونینیوم کلراید

متیل تیونینیوم کلراید یک رنگ تیازینی است که در درمان مت هموگلوبینمی و هم چنین به عنوان یک آنتی سپتیک و در پروسه های تشخیصی کاربرد دارد. در بیماران مبتلا به مت هموگلوبینمی دوزهای درمانی این دارو می توانند سطح مت هموگلوبینمی را در گلبولهای قرمز خون کاهش دهند. اگرچه در دوزهای زیاد خود این دارو می تواند مسبب ایجاد مت هموگلوبینمی باشد بنابراین غلظت مت هموگلوبین می بایست به صورت دقیق طی دوره درمان مانیتور گردد. در افراد مبتلا به کمبود G6PD این دارو در درمان مت هموگلوبینمی تأثیری ندارد چرا که این بیماران در مورد احیای Methylthioninium chloride به Leucomethyleneblue ظرفیت کمی دارند و از طرف دیگر این بیماران به آنمی همولیتیک ناشی از این دارو مستعد هستند. در درمان مت هموگلوبینمی ناشی از دارو مثل مسمومیت با نیتریت این دارو به صورت داخل وریدی به صورت محلول 1 % و در دوزهای 1 تا 2 میلی گرم بر کیلوگرم طی چند دقیقه تزریق می شود. در صورت لزوم می توان یک دوز دیگر را بعد از یک ساعت تکرار نمود. در مت هموگلوبینمی ارثی دوزهایی تا حد 300 میلی گرم در روز به صورت خوراکی مصرف می شوند. این دارو هم چنین دارای فعالت خفیف آنتی سپتیکی می باشد و در عفونت خفیف راه ادراری و جهت پیشگیری از سنگ های اگزالات ادراری به صورت خوراکی و با دوز 65 تا 130 میلی گرم و 3 بار در روز تجویز می شود. هم چنین به صورت فرآورده هایی جهت چشم و دهان و حلق و پوست تدارک دیده شده است. از Methylthioninium chloride در پروسه های تشخیصی به عنوان رنگ باکتریولوژیک برای کشف فیتول و تشخیص پارگی غشاهای آمینوتیک مصرف می شود. رنگ آبی را می توان با کمک محلول هایپوکلریت از پوست برداشت. قبلاً از این ماده در تست عملکردی کلیه استفاده می شد.

متیل تیونینیوم کلراید از مسیر گوارشی جذب می گردد و در بافت ها به Leucomethyleneblue احیا می شود که به آرامی دفع می گردد و دفع آن عمدتاً از طریق ادرار و همراه با مقداری داروی تغییر نکرده صورت می پذیرد.

متعاقب تجویز داخل وریدی دوزهای بالای دارو ممکن است حالت تهوع و استفراغ و درد قفسه سینه و شکم، سردرد، سرگیجه، گیجی، تعریق و تنگی نفس و افزایش فشار خون و مت هموگلوبینمی و همولیز رخ دهد. آنمی همولیتیک و هایپربیلی روبینمی متعاقب تزریق داخل آمینوتیکی در نوزادان تازه متولد شده گزارش شده است. مصرف خوراکی دارو می تواند باعث ایجاد اختلالات گوارشی و دیزوری گردد. این دارو نباید به صورت زیر پوستی تجویز گردد چرا که با علل ایجاد آبسه نکروزی مرتبط می باشد. در اختلالات شدید کلیوی باید با احتیاط مصرف شود و در افراد مبتلا به کمبود G6PD مصرف آن ممنوع است(فاویسم).