دیمرکاپرول

این دارو در درمان مسمو میت با آرسنیک ، آنتیموان، بیسموت، طلا و جیوه مصرف می شود. این دارو همراه EDTA در درمان مسمومیت حاد با سرب نیز استفاده می گردد. همچنین دردرمان مسمومیت حاد با جیوه در صورتی که درمان طی 1-2ساعت بعد از مسمومیت شروع شود، موثر است.

دیمرکاپرول به واسطه اتصال به آرسنیک، طلا، سرب و جیوه می تواند دفع آنها را سرعت ببخشد . بد لیل تمایل آرسینک به دیمر کاپرول ، با مصرف این دارو از وقفه در کار آنزیم های دارای گروه سو لفیدریل ، جلو گیری می شود. دیمرکاپرول ممکن است آنزیم های مهار شده توسط آرسنیک را نیز دوباره فعال کند .

بالاترین غلظت پلاسمایی ، دیمر کاپرول نیم تا یک ساعت بعد از تریق ، عضلانی آن حاصل می شود. نیمه عمرآن کوتاه است و حداکثر طی 4 ساعت متابو لیزه و دفع می گردد.

1- در بی کفایتی کبدی، به استثنای یرقان ناشی از آرسنیک، نباید مصرف شود.
2- در بی کفایتی کلیه (مگر در شرایط خاص که در آنصورت دارو با احتیاط کامل مصرف گردد.) نباید مصرف گردد.
3- در مسمومیت با آهن، کادمیوم و سلنیوم نباید مصرف گردد زیرا کمپلکس دارو و فلز از خود به تنهایی، به ویژه برای کلیه ها سمی تر است.
4- در مسمومیت با تر کیبات جیوه آلی که اتصال آن به دی مرکاپرول باعث افزایش جذب مغزی می گردد.

بالا رفتن فشار خون همراه با تاکیکاردی که به مقدار مصرف دارو بستگی دارد از عوارض شایع این دارو است . از عوارض دیگر می توان تهوع و استفراغ ، سر درد و احساس سوزش در لب ها ، دهان و گلو، اسپاسم پلکها، ترشح بینی ودهان ، احساس تنگی گلو وسینه ، درد شکم ، درد و آبسه در محل تزریق، اضطراب، ضعف وبیقراری را نام برد.

این دارو با فراورده های حاوی آهن در صورتی که به طور همزمان مصرف گرد ند، تداخل دارد.

1- در طول درمان مزمن تب (واکنشی که ظا هراً مخصوص اطفال است ) ممکن است در 30 در صد از اطفال بروز کند .
2- در افراد مبتلا به کمبود G6PD با احتیاط مصرف شود.
3- در افراد مسن ، دوران بارداری و شیر دهی و افزایش فشار خون با احتیاط مصرف شود.
4- این دارو در افرادی که به بادام زمینی و یا محصولات ان حساسیت دارند نباید مصرف شود.

در طول درمان با این دارو باید ادرار را قلیایی نگه داشت ، زیرا کمپلکس دیمر کاپرول و فلز به راحتی در محیط اسیدی شکسته می شود . ادرار قلیایی، کلیه ها را در مقابل اثرات سمی فلز حفظ می کند.