هورمون پاراتیروئید

از اين هورمون در درمان كم كاري حاد غده پاراتيروئيد همراه با تتاني، به منظور افزايش غلظت كلسيم پلاسما استفاده مي شود. در مصرف طولاني مدت اين دارو، استفاده از كلسيم به همراه ويتامين D ترجيح داده مي شود. اين دارو همچنين در تشخيص افتراقي كم كاري غده پاراتيروئيد بكار مي رود.

هورمون پاراتيروئيد با اثر بر روي استخوان، كليه ها و دستگاه گوارش بر روي تعادل كلسيم پلاسما نقش دارد. اين هورمون تخريب استخوان را افزايش مي دهد و تشكيل 1 و 25-دي هيدروكسي كوله كلسيفرول را دركليه ها تحريك مي كند. همچنين اين هورمون دفع كليوي فسفات غير آلي و كلسيم و جذب روده اي كلسيم و فسفات را افزايش مي دهد.

اين هورمون تنها از راه تزريقي قابل استفاده است. در كبد يا كليه تجزيه و به اجزاي پپتيدي تبديل مي گردد. كمتر از يك درصد دارو از راه ادرار دفع مي شود. نيمه عمر كوتاهي دارد اثر آن به كندي شروع مي شود ولي تا 36 ساعت باقي مي ماند.

درافرادي كه غلظت خوني كلسيم آنها بالا مي باشد، اين دارو نبايد مصرف شود.

مصرف مقادير زياد اين دارو ممكن است موجب افزايش بيش از حد كلسيم پلاسما و در نتيجه موجب بروز ضعف، بي اشتهائي، استفراغ، اسهال و در نهايت اغماء و مرگ شود. در صورت بالا بودن ميزان كلسيم پلاسما به مدت طولاني، امكان رسوب كلسيم در بافت هاي نرم نظير كليه ها وجود دارد.

1. تتاني ناشي از اختلالات متابوليسمي كه ارتباط با كاركرد غير طبيعي پاراتيروئيد ندارد، نبايد با اين دارو درمان شود.
2. از آنجا كه شروع اثر دارو كند است، براي تخفيف سريع بيماري، تجويز داخل وريدي كلسيم ضروري است.